Κανένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν είχε το θάρρος να παραιτηθεί από το βουλευτικό του αξίωμα.
Με σκυμμένο κεφάλι ψήφισαν όσα -όσοι εξ αυτών- καταγγέλλουν, νομιμοποιώντας τις ολέθριες επιλογές μιας κυβέρνησης που τους κάνει να ντρέπονται. Τελικά, οι ενστάσεις παρέμειναν εσωτερική υπόθεση. Μια ανούσια «συνοριακή αψιμαχία» μεταξύ μιας ματαιωμένης ιδεολογικής αναφοράς και μιας «ρεαλιστικής», επιβιωτικής επιλογής (...Η έντιμη οδός της παραιτήσεως αφ' ενός θα ήταν καταδικαστική για το Ασφαλιστικό και το Μνημόνιο και αφ' ετέρου δεν θα επέτρεπε να κατασκευαστούν άλλοθι περί υπονόμευσης της κυβερνητικής πλειοψηφίας)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου