Ο λαός, το (παρα)κράτος και οι αυλοκόλακες των ΜΜΕ.

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Όταν ζεις τα ιστορικά γεγονότα δεν διαισθάνεσαι πάντα την σημασία τους. Πρέπει να χωνευτούν λίγο οι εικόνες, τα νοήματα, τα μηνύματα.

Η Κυριακή 12 Φλεβάρη 2012, πολύ γρήγορα θα κατανοηθεί, ως μια μεγάλη στιγμή της ελληνικής ιστορίας, με τρείς  πρωταγωνιστές.

Ας δούμε τα πράγματα με  καθαρό μυαλό.

Πέταξαν τις μάσκες. Πολιτικό ξεβράκωμα κατ’ εντολή της τρόικας.

Χρήστος Επαμ. Κυργιάκης

Ήταν γνωστό και αναμενόμενο αφού η αντιπαράθεση έφτασε πλέον στο «διά ταύτα». Ή θα εφάρμοζαν μέχρι κεραίας τις εντολές της τρόικας ή θα έμεναν εκτός κορυφαίου πολιτικού παιχνιδιού για την επόμενη μέρα μετά την κατεδάφιση.

Ρήξη με τα μισά λόγια, τη μοιρολατρία και τα άσφαιρα πυρά. Εξέγερση για να τους διώξουμε!

Παναγιώτης Μαυροειδής

Ο Καρατζαφέρης ήταν ο πλέον λαλίστατος χθες από τον τρι-κομματικό θίασο του κοινωνικού κανιβαλισμού. Και αυτό έχει τη σημασία του, διότι αποδίδει την αντιδραστικότητα της κοινωνικής τομής που επιχειρεί ο συνασπισμός εξουσίας, αλλά και τη μέθοδο επιβολής της.

Τα υπέρ ΕΕ και μνημονίων ψεύδη και η στρατηγική του φόβου.

Παναγιώτης Μαυροειδής (ομιλία σε εκδήλωση*)

Έχουμε σχολιάσει και πάλι, πώς όταν ο εκπρόσωπος των δανειστών δοτός πρωθυπουργός Παπαδήμος, διατύπωνε στη βουλή το  δίλημμα ‘’ανοιχτές επιχειρήσεις με χαμηλούς μισθούς ή κλειστές επιχειρήσεις;’’, δεν αυτοσχεδίαζε.

Πού είναι, επιτέλους, αυτή η Αριστερά;

Δέσποινα Κουτσούμπα, Παναγιώτης Μαυροειδής

Κυβέρνηση έχουμε, αλλά η πολιτική κρίση είναι ανοιχτή. Οι πάνω δεν μπορούν να κυβερνήσουν και οι κάτω δεν θέλουν να κυβερνηθούν. Ελάχιστο τμήμα της κοινωνίας αναγνωρίζει σήμερα τα συμφέροντά του στην ακολουθούμενη πολιτική κι ας έχει επιστρατευτεί για τη «σωτηρία» του όλος ο αστικός θίασος της νέας «εθνοσωτηρίου» συγκυβέρνησης.