Στην υπηρεσία του γερμανικού μοντέλου ο ΟΟΣΑ του «συντρόφου» Γκουρία.

Σε μια έκθεση-κόλαφο για την Ελλάδα, που ουσιαστικά αποκλείει κάθε περίπτωση ανάκαμψης της χώρας μας, όπλισε χθες ο ΟΟΣΑ το ευρωπαϊκό διευθυντήριο, που ακριβώς αυτό το διήμερο λαμβάνει νέες αποφάσεις στραγγαλισμού της χώρας, αλλά και της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Πιράνχας

Μόλις πέντε μέρες πέρασαν,από τότε που και τυπικά μπήκαμε στη δίνη της κρίσης και επαληθεύτηκαν όσοι προέβλεψαν νεκρούς, με τις κοινωνικές συγκρούσεις.

Το ανίκανο και ανήμπορο κράτος να προστατέψει τους τρεις εργαζόμενους της Μαρφίν από τη μια και την αδιάφορη εργοδοσία (έλλειψη πυρόσβεσης, έξοδος κινδύνου κλπ.) από την άλλη, έχουμε αυτό το οδυνηρό αποτέλεσμα.

Όπως ήταν αναμενόμενο, τα ακριβοπληρωμένα κοράκια της τηλεόρασης, δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Σαν πιράνχας έπεσαν πάνω στα θύματα, επί δυο μέρες συνεχώς, για να ανεβάσουν μόνο και μόνο τα νούμερα της τηλεθέασης και στη συνέχεια το πακέτο των διαφημίσεων. Έδωσαν ρεσιτάλ υποκρισίας και ψεύτικων δακρύων με επιτυχία, δείγμα στήριξης του πολιτικοοικονομικού συστήματος.

Aπόψεις και Ενστάσεις

Κύριε Διευθυντά

Η αντίφαση της ψήφου

Είναι κοντά είκοσι, (ίσως και παραπάνω), χρόνια που «γκρινιάζουμε» πως μας κυβερνούν οι διεφθαρμένοι, τα λαμόγια και οι ανίκανοι, όμως όσες φορές κληθήκαμε να ψηφίσουμε σ’ αυτό το διάστημα, ως δια μαγείας η κάλπη έβγαλε ξανά μανά διεφθαρμένους, λαμόγια και ανίκανους. Και κάτι μου λέει πως, αν δεν συνέβαιναν όλα αυτά τα ωραία που συνέβησαν τις τελευταίες μέρες στον τόπο μας (τα σκληρά μέτρα που μας επέβαλε η Τρόικα κ.λ.π.), αν καλούμασταν να το πράξουμε, πάλι διεφθαρμένους, λαμόγια και ανίκανους θα ψηφίζαμε, πολύ δε περισσότερο αν μας έσταζαν και καμιά αυξησούλα, έστω κι αν μαθαίναμε πως, συν όλα τ’ άλλα ανομήματά τους, έχουν σκοτώσει και την ίδια τους τη μάνα.
 Ποτέ δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε και άρα να αναλύσουμε σε βάθος αυτή την τεράστια αντίφασή μας, δηλαδή το βράδυ της παραμονής των εκλογών, (πολύ σωστά και σοφά πράττοντες), να περνάμε τους πολιτικούς μας (των δυο μεγάλων κυρίως κομμάτων) γενεές δεκατέσσερις, και το άλλο πρωί να ψηφίζουμε μονοκούκι αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους. Ίσως γιατί στο πίσω μέρος του μυαλού μας (κι εδώ ακριβώς έγκειται η ευθύνη μας απέναντι στην ίδια μας τη μοίρα), κυριαρχούσε η σκέψη, «Ρε δεν πάει να είσαι όσο διεφθαρμένος και όσο λαμόγιο θέλεις, αρκεί να μη θίξεις τα καλώς (κάποτε και κακώς) εννοούμενα συμφεροντάκια μου».
 Τους βρίζαμε μεν, όμως επί της ουσίας με τη στάση μας τους επιτρέπαμε να είναι διεφθαρμένοι, λαμόγια και άχρηστοι, σε βαθμό ίσως που να πειστούν και οι ίδιοι πως, «έτσι έχουν τα πράγματα», «έτσι είναι η ζωή», και πως, «εντάξει, αν ακούσουμε και κανένα μπινελίκι παραπάνω, δεν θα μας ξινίσει δα κι ο τραχανάς». Φτάνοντας στο σημείο να τους εκθρέψουμε ουσιαστικά, αφού κι εμείς οι ίδιοι μάλλον πιστεύαμε ότι η τήρηση κάποιων ηθικών κανόνων, κυρίως εκ μέρους των ανθρώπων που διαχειρίζονται τις τύχες μας,  αποτελεί κάτι σαν πολυτέλεια. Γιατί, αφού πιστεύεις πως αυτοί οι άνθρωποι (έστω, ορισμένοι απ’ αυτούς), είναι λαμόγια, διεφθαρμένοι, και άχρηστοι, τότε πώς πας και τους ψηφίζεις, ρε φίλε; Είναι ένα ζήτημα. Κι όσο για την τήρηση κάποιων έστω και στοιχειωδών κανόνων ηθικής, η ίδια η ζωή και οι πρόσφατες εξελίξεις μας δείχνουν με τον πιο δραματικό τρόπο πως μόνο πολυτέλεια δεν είναι, για τον απλό λόγο ότι εξυπηρετούν ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ, ΜΑ ΠΟΛΥ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ! 
 Κι επειδή τέτοιες φρικτές καταστάσεις σαν αυτή που βιώνουμε σήμερα, δημιουργούν παράκρουση, να θίξουμε κι ένα δυο πραγματάκια ακόμη. Εικάζεται ότι αρκετοί συμπολίτες μας τα έχουν βάλει με τους δημόσιους υπάλληλους, θεωρώντας τους εν μέρει υπευθύνους για την όλη κατάσταση. Όταν στα είκοσί μου βρέθηκα μπαρκαρισμένος σ’ ένα σάπιο Liberty με δυο τρία ρήγματα, δεν το έκανα γιατί είχα διαβάσει τα απομνημονεύματα του Λόρδου Ντρέικ ή του Μπαρμπαρόσα κι είχα ενθουσιαστεί. Το έκανα γιατί δε μου έμενε και τίποτε άλλο να κάνω, αν ήθελα να φάω ένα κομμάτι ψωμί. Αν όμως μου δινόταν η ευκαιρία για μια θεσούλα στο Δημόσιο, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως θα έκανα πλονζόν για να τη βουτήξω στον αέρα, κι αυτό νομίζω ισχύει για το 99,9% όσων από εμάς δεν αξιωθήκαμε τέτοια… σπάνια τύχη. Αυτού του είδους οι κουφιοκέφαλες απόψεις, απλώς χειροτερεύουν την κατάσταση.
  Κι ακόμη, δεν μπορώ να επιχαίρω που εγώ, επειδή παίρνω μια σύνταξη τρεις κι εξήντα, θα έχω λιγότερη χασούρα από κάποιον άλλο χριστιανό που η σύνταξή του είναι πολύ μεγαλύτερη από τη δική μου. Γιατί, αυτός ο άλλος χριστιανός, με βάση τα προ ΔΝΤ εισοδήματά του, πιθανό να είχε κανονίσει αλλιώς τα του οίκου του (στεγαστικά δάνεια, κ.λ.π.), που σημαίνει πως σήμερα δεν αποκλείεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση. Έτσι όπως έχουν τα πράγματα, δεν ξέρω για τι ακριβώς πρέπει να αγωνιστούμε, και τι μπορούμε να πετύχουμε.
Το σίγουρο όμως είναι πως, αν είναι να καταφέρουμε κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση, θα το καταφέρουμε μόνο αν είμαστε μονιασμένοι.
Από τον Ανδρέα Μιαούλη

Μετά τιμής

ο Στειριώτης

Η... "αριστερή" ΓΣΕΕ

Την αντίθεσή της στη «γενικευμένη και ισοπεδωτική αντίληψη, που έντεχνα καλλιεργείται, για ενοχοποίηση και εκποίηση άνευ όρων, προϋποθέσεων και κριτηρίων» των ΔΕΚΟ εκφράζει την Τρίτη η ΓΣΕΕ.
Μια τέτοια επιλογή θα ήταν «καταστροφική για τα συμφέροντα της Ελληνικής Οικονομίας, της κοινωνίας και των εργαζομένων», όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, στην οποία υπογραμμίζεται ως «μοναδικός και αναντικατάστατος» ο ρόλος και η σπουδαιότητα των ΔΕΚΟ και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας του δημοσίου.
«Πολύ περισσότερο» συνεχίζει η ανακοίνωση, «στις σημερινές δύσκολες συνθήκες που τα κερδοσκοπικά ιδιωτικά μονοπώλια παίζουν με τις τύχες οικονομιών και χωρών, χωρίς αναστολή και μέτρο. Η ανικανότητα και η ανεπάρκεια των κυβερνήσεων και των διοικήσεων των ΔΕΚΟ δεν μπορεί και δεν πρέπει να μετατοπίζεται σε ευθύνες των εργαζομένων και της κοινωνίας, που τελικά πληρώνει τα ελλείμματα και τα χρέη» καταλήγει η ΓΣΕΕ.
Ξ.Ξ.
Πηγή :Mediasoup
Πηγή φωτογραφίας :skai.gr

Η αριστερά σχολιάζει το σχέδιο στήριξης

Αντιδράσεις υπήρξαν από την αριστερά για την ανακοίνωση του σχεδίου στήριξης της ΕΕ, με το  ΣΥΡΙΖΑ να κάνει λόγο για "απουσία στοιχειώδους πολιτικής βούλησης" και το ΚΚΕ να μιλά για "άγρια σφαγή των λαϊκών δικαιωμάτων"

Αναλυτικά οι ανακοινώσεις τους:

ΣΥΡΙΖΑ: "Η αποσαφήνιση των όρων του σχεδίου στήριξης που προσφέρει στη χώρα μας το Eurogroup και το ΔΝΤ, επιβεβαιώνει τις ανησυχίες μας ότι απουσιάζει η στοιχειώδης πολιτική βούληση για στήριξη της ζώνης του ευρώ, καθώς και η στοιχειώδης κοινοτική αλληλεγγύη για στήριξη της Ελλάδας. Ο μηχανισμός αυτός, πέραν των άλλων, εισάγει τη λογική του ΔΝΤ στην ευρωζώνη και δεν είναι ικανός να προστατεύσει ούτε το ευρώ αλλά ούτε και τη χώρα μας από τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των αγορών
Το μόνο που φαίνεται με βεβαιότητα να επιφέρει, είναι νέα επώδυνα, υφεσιακά μέτρα, που θα βυθίσουν τη χώρα σε ένα βαθύ και παρατεταμένο τέλμα.
Η κυβέρνηση δεν έχει τη δημοκρατική νομιμοποίηση για να ζητήσει την ενεργοποίηση ενός τέτοιου μηχανισμού, που μας οδηγεί στην αγκαλιά του ΔΝΤ και έχει ως προαπαιτούμενο τη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος και των εργασιακών σχέσεων. Οι αγώνες των εργαζομένων στην Ελλάδα και την Ευρώπη αποτελούν σήμερα τη ζωντανή ελπίδα για την αναστροφή της πορείας στη χώρα μας, αλλά και στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο."

ΚΚΕ: "Ο λαός πρέπει να έχει ξεκάθαρο ότι αυτό που παζαρεύει η κυβέρνηση με τους οργανισμούς των κερδοσκόπων, την ΕΕ και το ΔΝΤ, προκειμένου να δανειστεί για λογαριασμό της ελληνικής πλουτοκρατίας, είναι το τι θα εισπράξουν και αυτοί από τη νέα άγρια σφαγή των λαϊκών δικαιωμάτων. Τη δραστική αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, τη δραστική μείωση συντάξεων και μισθών, την απελευθέρωση απολύσεων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.
Ο λαός έχει καθήκον να μην επιτρέψει να καταδικαστούν αυτός και τα παιδιά του στην καπιταλιστική βαρβαρότητα"
Τ.Λ.

"Ο καπιταλισμός δεν κάνει λάθη, είναι λάθος"

(Πηγή φωτογραφίας: Eurokinissi)

«Ο καπιταλισμός δεν είναι ένα σύστημα που κάνει λάθη, αλλά ένα κοινωνικό και οικονομικό σύστημα που είναι λάθος» δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας χαιρετίζοντας το συνέδριο της νεολαίας του κόμματος. Ο κομμουνισμός δεν απέτυχε, πολύ απλά γιατί δεν εφαρμόστηκε ποτέ, πρόσθεσε.
«Ποιος από όλους αυτούς που μας χλευάζανε όταν μιλάγαμε για τα αδιέξοδα αυτού του συστήματος, μπορούσε να προβλέψει αυτή τη συστημική κρίση;» αναρωτήθηκε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε:
«Στην αρχή μας απαντούσαν ότι δε φταίει ο καπιταλισμός, φταίνε τα γκόλντεν μπόυς. Πολύ γρήγορα πέσανε και οι ίδιοι μέσα στις αντιφάσεις τους αφού δεν μπορούν πια να κρύψουν ότι ο καπιταλισμός δεν είναι ένα κοινωνικό και οικονομικό σύστημα που κάνει λάθη, αλλά είναι ένα σύστημα που είναι λάθος. Ένα λάθος που οδηγεί εκατομμύρια ανθρώπους στην εξαθλίωση αλλά και τον ίδιο το πλανήτη σε μεγάλες περιπέτειες.
»Θα μας απαντήσουν βέβαια λέγοντας μας: καλά και εσείς τι μιλάτε αφού ο κομμουνισμός απέτυχε στις χώρες του υπαρκτού. Μέγα λάθος. Ο κομουνισμός δεν απέτυχε, πολύ απλά γιατί δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Απέτυχαν οι απόπειρες εφαρμογής του [...] στις χώρες του υπαρκτού πολύ απλά δεν υπήρξε ποτέ» δήλωσε.
Και ο πρόεδρος του ΣΥΝ, επικαλούμενος τον φιλόσοφο Alain Badiou, πρόσθεσε: «Ακόμα και αν ο κομμουνισμός δεν υπήρχε ως έννοια, η βαρβαρότητα της νέας εποχής θα μας ανάγκαζε να τον εφεύρουμε».
Αναφερόμενος στην οικονομική κρίση ο πρόεδρος του ΣΥΝ είπε ότι γίνεται πλέον ορατό το αδιέξοδο της σημερινής ΕΕ η οποία οικοδομήθηκε αποκλειστικά πάνω στο μονεταρισμό και την περιοριστική δημοσιονομική πολιτική. Παράλληλα επέκρινε την κυβέρνηση ότι πέντε μήνες τώρα κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να γίνουμε τροφή στους καρχαρίες των κερδοσκοπικών αγορών και ταυτόχρονα να εμφανίσει τα σκληρότερα και αναποτελεσματικότερα μέτρα από τη μεταπολίτευση και μετά ως δήθεν αναγκαία.
Η κυβέρνηση, είπε, με τις επιλογές της και τα μέτρα που αποφάσισε καταδικάζει την ελληνική οικονομία σε ύφεση και την ελληνική κοινωνία στη φτώχεια, την επισφάλεια και την ανεργία.

Αναδημοσίευση από Mediasoup,

Δέκα λόγοι που αγαπάμε την ημέρα της γυναίκας...

Αφού σας αγαπάμε μωρέ, είναι δυνατόν να μην ορίσουμε μια παγκόσμια ημέρα για την αφεντιά σας;
Ανέκαθεν ήμουν υπέρμαχος του γυναικείου φύλου. Φεμινιστής από τους λίγους. Πιστεύω πως αν εσείς οι γυναίκες δεν μπορείτε χωρίς εμάς μία, εμείς δεν μπορούμε δέκα. Γι’αυτό και προτιμούμε να τα έχουμε με παραπάνω από μία συγχρόνως. (Καλά, το τελευταίο το είπα, απλά για να πουλήσω μούρη).
Η σημερινή… «γιορτή» είναι ιερή και θεώρησα υποχρέωσή μου να την υπερασπιστώ. Σας παραθέτω δέκα λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η ύπαρξη της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας. 1. Είναι μόνο μια φορά το χρόνο.

2. Έχετε τη λαμπρή ευκαιρία να πείτε «χρόνια πολλά», η μία στην άλλη. Τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, συνήθως ούτε «γεια» δε λέτε. (Ελέω του έμφυτου ανταγωνισμού σας)

3. Την παγκόσμια ημέρα των ζώων, δεν κάνω δώρο στη γάτα μου, γιατί ξέρω πως δε θα το εκτιμήσει. Σ’εσάς, υπάρχει μια μικρή ελπίδα. (Κάποιοι κακοπροαίρετοι θα πουν το αντίθετο) 

4. Η Περσεφόνη, που είναι γεροντοκόρη και κρύβει την ηλικία της, σήμερα έχει την ελπίδα, να της πει επιτέλους κάποιος «χρόνια πολλά». 

5. Η μέρα αυτή είναι τόσο ασήμαντη για εμάς, που έχετε πολλές πιθανότητες να κάνετε σεξ. Αν ρωτήσετε το έτερον ήμισυ «Αγάπη μου, τι δώρο θα μου κάνεις σήμερα;», η απάντηση θα είναι «Πάρ’τα @ρ#|δι@ μου».

6. Επιτέλους, ο Σαμαράς θα μπορέσει να τηλεφωνήσει στην Ντόρα κι αυτή θα πει «ευχαριστώ».

7. Αν συνεχίσουν οι κυβερνήσεις να μας γ@μ@νε έτσι, θα γιορτάζουμε κι εμείς μαζί σας.

8. Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, είναι το όπιο του φεμινισμού. 

9. Έχουμε την τέλεια αφορμή, να ευχηθούμε (μιλήσουμε) σε όποια μας γυαλίσει το μάτι. Κι ας μην ξέρουμε ούτε το μικρό της. (Στο Facebook ειδικά, θα γίνει το έλα να δεις…) 

10. Αν αποφασίσετε να δείτε τσόντα σήμερα, αγοράστε το περίφημο dvd: «Γιορτάζει η μήτρα μου».
Dr.SeenG
ΥΓ. Μαζί με το δεκάλογο, το κατάστημα σάς προσφέρει και μια πινελιά επικαιρότητας. Για να μην ξεχνιόμαστε.

Δίκαια τα βάρη

Τώρα πια ξέρουμε ποιος φταίει για όλα αυτά τα μέτρα που μας παίρνει ο Γιωργάκης. Είναι ένας άθλιος τύπος που πετάγεται κάθε μέρα στον δρόμο του πρωθυπουργού.
Την μια του λέει ότι έχει την διάθεση να δώσει τον μισθό του για να σωθεί η χώρα.
Την άλλη του λέει ότι δεν χρειάζεται την σύνταξη του.
Την επόμενη ότι θα του έκανε καλό μια αύξηση του ΦΠΑ.
Μετά, ότι μια περικοπή των επιδομάτων θα τον βοηθούσε να καταλάβει το μάταιο της καταναλωτικής μανίας.

Τώρα πότε πρόλαβε να βγει και στον δρόμο και να του μιλήσει και ένας πολίτης, είναι ένα ερώτημα.
Όταν δεν έχει υπουργικό συμβούλιο για να συζητήσει πότε  θα ανακοινώσει τα μέτρα βρίσκεται στις πέντε γωνιές της ηπείρου και συζητά τι μέτρα να μας πάρει.

Έτσι και πετύχω αυτόν τον άθλιο τύπο ουαί και αλίμονο του!

Πάντως αγαπητέ Πρωθυπουργέ όταν ανέλαβες μας ζήτησες να βάλουμε πλάτη. Όχι να…

Τσακώθηκε ο Καμμένος (βουλευτής ΝΔ) με τον Τζαβάρα (βουλευτής ΝΔ) επειδή ο Καμμένος έκανε «σκληρές» ερωτήσεις στον Βουρλούμη (διορισμένο επί ΝΔ).

Ο Καμμένος είπε ότι ο Τζαβάρας τον πήρε τηλέφωνο για να διαμαρτυρηθεί για την στάση του.

Και συμπλήρωσε ο Καμμένος (και εδώ είναι το ζουμί): «Δεκαεφτά χρόνια βουλευτής έδωσα όρκο στο Σύνταγμα να υπερασπίζομαι τα συμφέροντα του λαού και όχι του κόμματός μου»

Να κάνουμε βουλευτά μου μια μικρή διόρθωση. Από τα 17 χρόνια αφαίρεσε τα 5,5. Γιατί, αφού στήριζες μια κυβέρνηση σαν του Καραμανλή, μόνο το συμφέρον του λαού δεν υπερασπιζόσουν.

Δυστυχώς, η ιεραρχία των πολιτικών (και αν υπάρχει εξαίρεση ας μας το πει ο εξαιρούμενος να το μάθουμε και εμείς) είναι: Το προσωπικό συμφέρον, το κομματικό συμφέρον, και το συμφέρον γενικότερα (με αυτήν ακριβώς την σειρά).

Το συμφέρον του λαού είναι η ατάκα για να υπερασπιστούν τα άλλα συμφέροντα και να το παίζουν ταυτόχρονα και ήρωες.

Ποιος είναι αυτός ο υπουργός που ενώ είναι πανίσχυρος παραιτήθηκε, επειδή διαφωνούσε με την πολιτική του κόμματος του;

Ξέρω όμως πολλούς τέως υπουργούς να λένε τα χειρότερα για την κυβέρνηση που συμμετείχαν.

Η κυβέρνηση, κάτω από τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα των βουλευτών, ανακοίνωσε ότι όσοι υπουργοί και βουλευτές έχουν λύσει το πρόβλημα της επιβίωσης τους θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην χώρα αφιλοκερδώς.

Στους πολιτικούς που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα θα γίνει περικοπή όλων των επιδομάτων και μείωση μισθού κατά 50% (μια χαρά φτάνουν για να ζήσουν).

Οι πολιτικοί μας, αυτοί οι καλοί άνθρωποι που δίνουν την ζωή τους για το καλό της πατρίδας, δεν θα παίρνουν βουλευτική σύνταξη. Αν τώρα κάποιος δεν έχει δουλέψει ποτέ στην ζωή του και δεν έχει επαγγελματικό ταμείο, επειδή κατά το σύνταγμα είμαστε όλοι ίσοι θα παίρνει την κοινωνική σύνταξη που ετοιμάζει ο Λοβέρδος των 360 ευρώ.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι δεν βρέθηκε ούτε ένας βουλευτής που να εκφράσει τις αντιρρήσεις του για αυτές τις αποφάσεις.

Να πούμε και από εδώ ένα μπράβο στους πολιτικούς μας, για αυτές τους τις αποφάσεις, που δείχνουν ότι ενδιαφέρονται μόνο για το καλό της πατρίδας και μοχθούν νυχθημερόν για αυτόν τον λαό.

Καλό κουράγιο αδέρφια.
Μικρός Φωκίων

Η λέξη σκάνδαλο είναι λίγη, είπε τέως πρόεδρος του ΟΤΕ

Ο Δημήτρης Παπούλιας, ο οποίος ήταν πρόεδρος του ΟΤΕ κατά τα έτη 1996 – 1998 ήταν ο πρώτος μάρτυρας από τα πρώην στελέχη των Διοικητικών Συμβουλίων του ΟΤΕ, κατέθεσε σήμερα στην εξεταστική επιτροπή της βουλής.
Κατά την διάρκεια της θητείας του υπογράφηκαν οι προγραμματικές συμβάσεις στια τις 300.000 ψηφιακές γραμμές, όπου σύμφωνα με τις ομολογίες στελεχών της Siemens δόθηκαν μίζες 58 εκατομμυρίων ευρώ (τσάμπα πράμα!).
Ο Δ. Παπούλιας είπε ότι τότε υπήρξε διακομματική συναίνεση (εκτός των κομμάτων της αριστεράς) και έγιναν όλα πολύ γρήγορα για να προληφθεί η ημερομηνία που είχε θέσει η Ε.Ε. στην οποία θα έμπαινε τέλος στις απευθείας αναθέσεις.
Ο ίδιος, όπως είπε, βρήκε έτοιμη την σύμβαση από τον προκάτοχο του Πέτρο Λάμπρου. Εκείνη την εποχή υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών ήταν ο Χάρης Καστανίδης ο οποίος και είχε παραιτηθεί και ο λόγος σύμφωνα με πληροφορίες ήταν αυτές οι προγραμματικές αναθέσεις. Επόμενος υπουργός, ο οποίος και υπέγραψε, ήταν ο Τάσος Μαντέλης, η μία σύμβαση ύψους 222,7 δις δρχ με την Intracom και η άλλη ύψους 150 δις δρχ με την Siemens.
Οι συμβάσεις υλοποιήθηκαν μέχρι το 2002 και το συνολικό κόστος άγγιξε τα 565 δις δρχ.
Ο ΟΤΕ, σύμφωνα με τον Δ. Παπούλια, δεν προχώρησε σε αξιολόγηση τιμών.
Σε ερώτηση για το πώς σχολιάζει τα όσα έγιναν με την Siemens και τον ΟΤΕ ο μάρτυρας είπε ότι ο ίδιος έκανε ότι μπορούσε αλλά όπως εξελίχθηκε η υπόθεση η λέξη σκάνδαλο είναι λίγη.

Ο.Ν.