Γιατί πρέπει να πάει η τρόικα φυλακή.

Του Θανάση Καρτερού

ΜΕΧΡΙ κι ο Σημίτης το κατάλαβε, αλλά η αλητεία σε σχήμα τρόικας που ελέγχει αυτή τη στιγμή τη χώρα εξ ονόματος των δανειστών, των αγορών και των Γερμανών δεν παίρνει από λόγια. Ούτε από αριθμούς, ούτε από στοιχεία, ούτε από λογική καταλαβαίνει. Ασκεί μια απόλυτη εξουσία που άλλοι της ανέθεσαν και για την οποία εμείς ούτε καν κρίθηκε σκόπιμο να ρωτηθούμε. Κι όσο για ανθρωπιά, αλληλεγγύη, σεβασμό στα δικαιώματα ενός λαού, αυτά ούτε που τα διδάχτηκαν στις σχολές τους και προφανώς ούτε καν τα έχουν ακουστά.

Δηλαδή τώρα έχουμε δημοκρατία;

Του Θανάση Καρτερού

Ο υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας έκανε ένα ταξιδάκι στην Ελλάδα για να πει μια καλή κουβέντα για τις θυσίες των Ελλήνων αλλά και για να διατάξει την κυβέρνηση να τρέξει πιο γρήγορα τις μεταρρυθμίσεις. Ένας Γερμανός υφυπουργός είναι μόνιμα εγκατεστημένος στη χώρα μας και επιβλέπει την εφαρμογή των μέτρων που έχουν επιβληθεί από τους δανειστές. Και η γνωστή τρόικα έρχεται κάθε τόσο για να διατάξει τι πρέπει να γίνει και κυρίως τι πρέπει να κοπεί από το γλίσχρο εισόδημα συνταξιούχων και μισθωτών.

Ώς πότε;

Συγγραφή: Θανάσης  Καρτερός

Το 25% των αποδοχών τους χάνουν οι εργαζόμενοι 11 ΔΕΚΟ από τον άλλο μήνα. Αυτό εντέλλεται ο υπουργός Οικονομικών με εγκύκλιό του προς τις διοικήσεις των επιχειρήσεων. Το επιχείρημα εννοείται ότι είναι εθνικού χαρακτήρα: Πρέπει να συμβάλουν όλοι στη δημιουργία του πρωτογενούς πλεονάσματος που προβλέπει ο προϋπολογισμός. Από 'κεί ξεκινούν και εκεί καταλήγουν όλα στην Ελλάδα σήμερα. Από το πρωτογενές πλεόνασμα.

Κώστας Τζιαντζής.

 Του Θανάση Καρτερού

Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας και όταν φύγουν αφήνουν πίσω τους ένα ευδιάκριτο ίχνος, μια πατημασιά στον διάδρομο της μικρής και μεγάλης μας ιστορίας, ένα χαμόγελο στην καθημερινότητά μας, ή και το σημάδι μιας ξεγυρισμένης κλωτσιάς στις άφθαρτες πεποιθήσεις μας. Καμιά φορά μάλιστα όσο πιο αθόρυβοι είναι, όσο πιο σεμνοί και αποφασισμένοι εχθροί της προσωπικής προβολής, τόσο πιο βαθύ είναι το ίχνος που αφήνουν.

Θα φανεί στο χειροκρότημα.

Θανάσης Καρτερός

Δεν λείπουν τα αστεία από το δράμα των κυβερνητικών μέτρων -αυτό πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε. Μάλιστα το περισσότερο χιούμορ φαίνεται να το διαθέτει ο ανεξάντλητος Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος τείνει ταχύτατα να εξελιχθεί από τσάρο της οικονομίας σε βασιλιά του γέλιου. Με τις φαιδρές του εθνικοκοινωνικές ατάκες όταν ανέλαβε το υπουργείο, με τον ξεκαρδιστικό του τσαμπουκά απέναντι στην τρόικα, πριν λίγες μέρες και με την προτροπάδην υποχώρηση βεβαίως.

Τι σου κάνουν οι πλατείες!

Του Θανάση Καρτερού
Πριν λίγες μέρες ο Παπανδρέου υποστήριζε δημόσια ότι έχει τη λαϊκή στήριξη κι ότι δεν θα αφήσει το Μαξίμου αν δεν αλλάξει τα φώτα της χώρας με τις οδηγίες της τρόικας. Και ξαφνικά ιδού που μπροστά στα μάτια μας η χώρα τού αλλάζει τα φώτα, τον ωθεί στη γελοιοποίηση και τον στέλνει σε διαθεσιμότητα, αν όχι σε οριστική αργία. Όσο κι αν ο ίδιος δεν καταλαβαίνει...

Υπήρχε Μνημόνιο το '21;

Του Θανάση Καρτερού
Όσοι είδαν το βράδυ της Τετάρτης τον εξαιρετικό «Εξάντα» του Αυγερόπουλου για την Αργεντινή προ, επί, και μετά ΔΝΤ, θα σημείωσαν πόσοι από τους συνομιλητές του δημοσιογράφου μιλούσαν όχι μόνο για την καταστροφή που έφεραν οι ξένοι τεχνοκράτες στη χώρα, αλλά και για την αξιοπρέπεια που τους στέρησαν. Από τον συγγραφέα Γκαλεάνο, μέχρι απλούς ανθρώπους που και σήμερα δύσκολα τα φέρνουν βόλτα, επαναλαμβανόταν ξανά και ξανά η φράση: τώρα έχουμε την αξιοπρέπειά μας.

Η κολυμβήθρα του Στρος Καν

Του Θανάση  Καρτερού

Οι Έλληνες βρίσκονται μέσα στα σκατά και μάλιστα πολύ βαθιά! Η βαθυστόχαστη διαπίστωση -και η γλαφυρή διατύπωση φυσικά- ανήκει στον Ντομινίκ Στρος Καν και την ξεφουρνίζει μ’ αυτές ακριβώς τις λέξεις στο διαβόητο ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, που θα προβληθεί στη Γαλλία την Κυριακή. Στο ίδιο ντοκιμαντέρ που ξεγυμνώνει τον δικό μας βασιλιά Γιώργο, αποκαλύπτοντας πώς του ζητούσε στην Ουάσιγκτον να μας αγκαλιάσει το ΔΝΤ την ίδια στιγμή που δήλωνε στην Αθήνα ότι δεν πρόκειται να μας αφήσει στην αγκαλιά του ΔΝΤ. Αυτό όμως κόπηκε στο τελικό μοντάζ!

Πόσο απέχει η πλατεία Ταχρίρ από το Σύνταγμα;

Του Θανάση Καρτερού 
Την Τετάρτη η χώρα συγκλονιζόταν από την πανελλαδική απεργία και τις διαδηλώσεις κατά του Μνημονίου, τις οποίες πολλοί χαρακτήρισαν ως τις μεγαλύτερες της τελευταίας εικοσαετίας και ή το κράτος τις αντιμετώπισε με τα γνωστά (και τα γνωστά άγνωστα) παιδιά του Παπουτσή. Την Πέμπτη η κυβέρνηση ανακοίνωνε το Μνημόνιο υπ’ αριθμόν 4, το οποίο ξυρίζει ό,τι άφησαν όρθιο τα τρία προηγούμενα. Και την Παρασκευή ο πρωθυπουργός, άρτι επανακάμψας από άλλο ένα περίπου γαμήλιο ταξίδι στη Γερμανία (και στη Φιλανδία), έστρεφε στη Βουλή τα πυρά του κατά του ΣΥΡΙΖΑ με επιχειρήματα και εκφράσεις που διεκδικούν τον τίτλο της χυδαιότητας της χρονιάς.

Πες μου για τα θύματα να σου πω ποιος είσαι

 Του Θανάση Καρτερoύ

Το σχήμα του Παπανδρέου, όπως προέκυψε και από την ομιλία του στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο, είναι απλό: Από τη μια οι βολεμένοι, τα κατεστημένα, τα παρασιτικά συμφέροντα, που διαθέτουν την επικουρία των πολιτικών δυνάμεων της συντήρησης -μια ετερόκλητη συμμαχία εκείνων που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε στη χώρα. Από την άλλη οι κοινωνικές δυνάμεις που στηρίζουν ό,τι ο ίδιος ονομάζει μεταρρυθμίσεις και φυσικά οι αντίστοιχες πολιτικές δυνάμεις -της προόδου παρακαλώ. Με πρώτο, αν και όχι μόνο -μην έχουμε και καμιά παρεξήγηση από το ΛΑΟΣ της προόδου- το δικό του ΠΑΣΟΚ.

Παπανδρεϊκή χωροφυλακίλα

Του Θανάση Καρτερού

Δώσε θάρρος στο χωριάτη να σ' ανέβει στο κρεβάτι. Αυτό το θυμόσοφο θυμίζει η πρωτοβουλία της αστυνομίας των Σερρών να κηρύξει περίπου στρατιωτικό νόμο και να απαγορεύσει τις διαδηλώσεις και συναθροίσεις στο οδικό δίκτυο του νομού που οδηγεί στον Προμαχώνα. Αφήνοντάς μας με την απορία: Ήταν εν γνώσει του Παπουτσή η εν λόγω επίδειξη χωροφυλακίλας ή οι δράστες της έκαναν του κεφαλιού τους, απλώς εφαρμόζοντας δημιουργικά τη γραμμή της Κατεχάκη;

Ο θάνατος του συνδικαλιστάκου

Του Θανάση Καρτερού

Ζουρνατζής Προστασίας του Πολίτη...

Του Καρτερού Θανάση

Δεν χρειάζεται να ανατρέξουμε στο ξύλινο βιογραφικό του, για να μάθουμε ότι ο Χρήστος Παπουτσής συμμετείχε στην κατάληψη της Νομικής και του Πολυτεχνείου το 1973. Ότι κατηγορήθηκε μαζί με πολλούς άλλους για συνωμοσία κατά του κράτους, για υποκίνηση σύγκρουσης και αιματοχυσίας. Κι ότι αργότερα, ως στέλεχος του φοιτητικού κινήματος και πρόεδρος της ΕΦΕΕ, ήταν από τους υπερασπιστές του ασύλου και των κατατρεγμένων. Μ’ αυτά τα πιστοποιητικά εξάλλου ανελήφθη στον ουρανό της εξουσίας, όπου και εγκαταστάθηκε μονίμως μετά τη μεταπολίτευση.

Καλή Σας χώνεψη, κύριε πρωθυπουργέ

Του Θανάση Καρτερού
Δια μακρών ασχολήθηκε με την αριστερά ο πρωθυπουργός μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του. Γιατί του χρειάζεται ένα τέτοιο μέτωπο τέτοιες στιγμές; Πιθανότατα γιατί η αριστερά έχει παραγίνει ενοχλητική. Γιατί φοβάται τη συνένωση της κοινωνικής διαμαρτυρίας με την πολιτική της. Γιατί θέλει να προφυλάξει τους βουλευτές του από επικίνδυνες επιρροές. Αλλά και γιατί βολεύεται στην παλιά καλή συνταγή: Όσο πιο δεξιά πας, τόσο πιο πολύ δείχνε την κακιά αριστερά.

Γιατί τρέμει η Τρέμη;

Του Θανάση Καρτερού
Τι είναι αυτή η οργή που τους έχει πιάσει; Γιατί τρέμει από τα νεύρα της η Τρέμη και ζητά την επιβολή του νόμου και της τάξης; Γιατί ο Καψής καταγγέλλει το κρρρρρράτος που ηττήθηκε κατά κράτος από τους ξεβράκωτους; Γιατί η Ντόρα χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη απαιτούν να δείξει η δημοκρατία την πυγμή της;

Η εθνική μας κλώσσα

Του Θανάση Καρτερoύ


Το ξέρατε; Η Ελλάδα αλλάζει, θα αλλάξει, θα αλλάξει για πάντα, διαμορφώνεται ένα ριζικά νέο μοντέλο, μια κοινωνία ελευθερίας, ευνομίας, δημιουργίας και προόδου, με παραγωγική και βιώσιμη οικονομία, πράσινη ανάπτυξη, καθώς επίσης και νέο πρότυπο συλλογικής οργάνωσης και λειτουργίας με επίκεντρο τον πολίτη!!!

Η Δράμα και το δράμα

Του Θανάση Καρτερού

Ούτε επίτηδες να το έκαναν. 9% οριζόντιο «κούρεμα» στις αποδοχές των εργαζομένων στη ΝΕΟΓΑΛ της Δράμας ανακοινώθηκε χθες τη στιγμή που η εταιρεία έχει κέρδη επί σειρά ετών - 2.000.000 ευρώ μόνο το 2009! Που, σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλό της, ήταν κερδοφόρα και το 2010. Και που σύμφωνα με τον ίδιο, δεν αντιμετωπίζει κανενός είδους οικονομικά προβλήματα.

Καθεστώς Φρανκεστάιν

Του Θανάση Καρτερού

Από συμβολική άποψη έχει την αξία του: Μόλις ξεπροβόδισαν τον «φίλο Ντομινίκ», άρχισαν να τρέχουν σαν να τους έβαλε κάποιος (ποιος άραγε;) νέφτι. Έκοβαν κι έραβαν όλη τη νύχτα μετά την αναχώρησή του, για να κατασκευάσουν το νομοσχέδιο-Φρανκεστάιν που συζήτησαν και ενέκριναν σε χρόνο μηδέν στο υπουργικό συμβούλιο την Πέμπτη. Το οποίο περιέχει, έστω και φύρδην μίγδην όλα όσα απαίτησε κατά την επίσκεψή του προφορικώς ο Στρος Καν και απαιτεί γραπτώς το Μνημόνιο.

Global Thinker Papandreou

Του Θανάση  Καρτερού

 Οι Financial Times του χάρισαν τον τίτλο ο άνθρωπός μας στην Αθήνα. Εν συνεχεία οι Γερμανοί φίλοι της Μέρκελ του απένειμαν το βραβείο Qadriga για το θάρρος και την ειλικρίνεια που επέδειξε τον τελευταίο χρόνο. Ενδιαμέσως έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση στο Μαραθώνιο της Αθήνας και τώρα έφτασε στον κολοφώνα (μέχρι στιγμής βέβαια) των διεθνών του διακρίσεων: το διεθνούς φήμης αμερικάνικό περιοδικό Foreign Policy του χάρισε την 79^η θέση στη λίστα των 100 μεγαλύτερων στοχαστών του κόσμου για το 2010.

Οποία συγκίνηση! Και αν αναλογιστεί κανείς ότι πρώτοι στη λίστα, στη θέση 79 της οποίας λάμπει ο δικός μας, είναι ο δισεκατομμυριούχος Μπιλ Γκέιτς, ο ακόμα πιο δισεκατομμυριούχος Γουόρεν Μπάφετ, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ρόμπερτ Ζέλικ και ο γνωστός μας κύριος ΔΝΤ Ντομινίκ Σρος-Καν, τότε η συγκίνηση γίνεται ανατριχίλα. Επιτέλους έχουμε έναν πρωθυπουργό, ο οποίος όσο κι αν το Foreign Policy σπεύδει να υπενθυμίσει ότι γεννήθηκε στη Μινεσότα των ΗΠΑ, τιμά την Ελλάδα, έστω και στην 79Η θέση.

Ποιος στοχασμός όμως του Γιώργου συγκίνησε τους στοχαζόμενους για την κατάρτιση της σχετικής λίστας και τελικώς τον ανακήρυξαν Global Thinker; Για τους διαπορούντες και αμφιβάλλοντες, αφού ως γνωστό ουδείς προφήτης κλπ, αντιγράφουμε από το σκεπτικό του περιοδικού: Έχει θέσει σε εφαρμογή ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας, παρά τις αντιδράσεις που προκαλεί... Λέει στους Έλληνες σκληρές αλήθειες για τη μη βιώσιμη φύση του κράτους κοινωνικής πρόνοιας... Κάνει το καλύτερο δυνατό στη χειρότερη στιγμή για τη χώρα του.

Θα βρεθούν φυσικά κάποιοι που θα απορήσουν: Πού είναι ο Στοχαστής και σε όλα αυτά; Απάντηση: Για όσους η απορία περικλείει τη γνωστή αντιπαπανδρεϊκή μονομέρεια, το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να στοχαστεί μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη εμπάθεια. Για τους άλλους όμως, που ειλικρινώς απορούν, είναι προφανές ότι έχουν χαθεί στη μετάφραση. Δεν ανακηρύχτηκε σκέτος Thinker ο Παπανδρέου, αλλά Global Thinker. Άνθρωπος δηλαδή που σκέφτεται για τον Κόσμο -του Γκέιτς, του Μπάφετ και των άλλων του είδους. Που σκέφτεται με όρους αυτού του Κόσμου. Και που όπως καθιστά σαφές το σκεπτικό, θέλει να βρει μια θέση η χώρα του, λουσμένη και καθαρή από κράτος πρόνοιας και τέτοια, στο πεζοδρόμιο αυτού του Κόσμου...

πηγή

ΝΑ ΠΩΣ Η ΚΡΙΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

του Θανάση Καρτερού

Εδώ που τα λέμε δεν τη θεωρούν όλοι ανέκδοτο την παραίνεση του πρωθυπουργού να κάνουμε την κρίση ευκαιρία. Υπάρχουν κι εκείνοι που όχι μόνο δεν γελούν μ’ αυτή, αλλά και την έχουν αναγάγει εντελώς αγέλαστοι σε οδηγό επιτυχίας. Πιο πρόσφατο παράδειγμα οι αλευροβιομήχανοι, οι οποίοι είδαν στην κρίση την ευκαιρία να ανεβάσουν 20% και 30% τις τιμές στο αλεύρι. Διαχρονικό παράδειγμα οι βενζινάδες, που πάντα πρώτοι ανοίγουν τον δρόμο για τη μετατροπή των πάσης φύσεως κρίσεων, πραγματικών ή φανταστικών, σε ευκαιρίες, πράγμα που παρατηρούμε και σήμερα, ιδιαίτερα στα τουριστικά μέρη και στις εθνικές οδούς.
Και μη γελαστείτε ότι είναι μόνο αυτοί. Είναι κι εκείνοι που βλέπουν στην κρίση την ευκαιρία να απαλλαγούν από ανεπιθύμητο προσωπικό, αξιοποιώντας για τον σκοπό αυτό τις διευκολύνσεις της κυβέρνησης. Είναι κι εκείνοι που προσλαμβάνουν κόσμο και τον πληρώνουν με μισθούς Σκοπίων, κάνοντας ευκαιρία την κρίση στην αγορά εργασίας. Είναι κι εκείνοι που με το ένα χέρι απολύουν και με το άλλο εισπράττουν τις επιδοτήσεις για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Είναι κι εκείνοι που κάνουν το βαρύ κλίμα ευκαιρία για να δημιουργήσουν κερδοφόρο κλίμα τρόμου στις επιχειρήσεις τους. Είναι και οι τράπεζες και οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ και όσοι ανεβάζουν ανεξέλεγκτα τις τιμές των προϊόντων τους, εκτοξεύοντας τον πληθωρισμό στα ύψη.
Είναι πολλοί συνεπώς και δε λέει όσα λέει ο πρωθυπουργός στο βρόντο. Ίσως μάλιστα με τις διαρκείς παραινέσεις του οι μετατροπείς της κρίσης σε ευκαιρία να πολλαπλασιαστούν. Ιδιαίτερα όταν τα σκληρά μέτρα γίνουν καθεστώς και αρχίσει επιτέλους να διανέμεται κάποιο χρήμα εν ονόματι της ανάπτυξης, ισχύσουν οι διευκολύνσεις παντός είδους στις επενδύσεις, εν ονόματι της ανάπτυξης, βγουν στην αγορά τα διάφορα τιμαλφή με τις προαναγγελθείσες ιδιωτικοποιήσεις, εν ονόματι της ανάπτυξης. Εκεί να δείτε πώς η παλιά-μου-τέχνη-κόσκινο τεχνογνωσία της μετατροπής της κρίσης σε ευκαιρία θα λάμψει.
Η ατυχής και ελάχιστα σοσιαλιστική σύμπτωση, η κρίση να είναι τελικώς ευκαιρία για όσους τη δημιούργησαν σε τίποτε δεν μειώνει τη σημασία της πρωθυπουργικής παραίνεσης. Διότι αν η κρίση δεν είναι ευκαιρία για κάποιους, τότε γιατί να κάνουμε θυσίες εμείς οι άλλοι; Είναι δυνατό να μην κερδίσει κανείς όσα εμείς χάνουμε και να πάνε οι θυσίες μας εντελώς χαμένες;
πηγή