Λουκάς Παπαδήμος: Αυγείας και όχι Ηρακλής.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ο Λουκάς Παπαδήμος αν πιστέψουμε τις αγιογραφίες που συνόδευσαν την προσγείωσή του στο Μαξίμου αποτελεί την δημιουργική υπέρβαση, την θετική απάντηση σε τρία τουλάχιστον διλήμματα, υπαρξιακής φύσης για το πολιτικό σύστημα, που με βιαιότητα τέθηκαν το τελευταίο διάστημα: Ανάμεσα στη συνέχεια και την τομή στην πορεία της πολιτικής ζωής, ανάμεσα στην «εθνική προσπάθεια» αναβάθμισης της θέσης της Ελλάδας και τη διεθνή καταξίωση με την σταδιοδρομία του να αποτελεί εγγύηση και ανάμεσα στην οικονομία και την πολιτική, αποτελώντας ο ίδιος πάλι το σημείο τομής τους όπου η μια δίνει τη θέση της στην άλλη.

Βάλτε επιτέλους φραγμούς στην κίνηση των κεφαλαίων!

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ανέκδοτο έχει γίνει πάλι η Ελλάδα στην Ευρώπη. Αφορμή αυτή τη φορά είναι τα δισεκατομμύρια που φεύγουν κάθε μήνα από τις ελληνικές τράπεζες για το εξωτερικό και συγκεκριμένα για πιο ασφαλείς προορισμούς. Το τελευταίο, καθόλου τιμητικό, δημοσίευμα ήρθε από τον βρετανικό Guardian, ενώ πλήθος σχετικών αναφορών έχει ακόμη δει το φως της δημοσιότητας από τις στήλες του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel και πολλών άλλων μέσων.

Συνταγματικό Νταχάου η ΕΕ!

Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Σε μια δίνη αλλεπάλληλων πραξικοπημάτων βυθίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση η Γερμανία μετατρέποντας σε κουρελόχαρτα όλες τις συνταγματικές συνθήκες. Η αρχή έγινε με την συνέντευξη Τύπου των «Μερκοζί» από το Παρίσι η οποία προηγήθηκε της (ιστορικής όπως αποδεικνύεται) συνόδου κορυφής της 9ης Δεκεμβρίου.

Η νέα γερμανική ΕΕ της φτώχειας και της πείνας είναι γεγονός.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τι ειρωνεία! Η πρώτη και κορυφαία επίσημη αμφισβήτηση που δέχθηκε η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία κήρυξε τον πιο αδυσώπητο πόλεμο ενάντια στους ευρωπαϊκούς λαούς προήλθε από τον Βρετανό πρωθυπουργό που εφαρμόζει ένα εξ ίσου ανηλεές πρόγραμμα λιτότητας στο εσωτερικό του, κόβοντας κοινωνικές δαπάνες και αυξάνοντας τα δίδακτρα στα πανεπιστήμια.

ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ: Μια ιδιαίτερα επικερδής μπίζνα με χορηγό τους εργαζόμενους .

Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Θέμα χρόνου και …τρόπου είναι πλέον η χρεοκοπία της Ελλάδας. Η τελική ρύθμιση των δύο αυτών παραμέτρων θα σημάνει μεν το τέλος των αλληλοαναιρούμενων και χαοτικών σεναρίων για το μέλλει γεννέσθαι με την ελληνική οικονομία και περισσότερο την ευρωζώνη.

Φαύλος κύκλος λιτότητας και κερδοσκοπίας.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Είναι να απορεί κανείς αν οι κερδοσκόποι ή οι κυβερνήσεις – ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού – φέρουν την μεγαλύτερη ευθύνη για το χάος που έχει επικρατήσει τις τελευταίες μέρες στις αγορές με την κατακρήμνιση των τιμών των μετοχών.

Δέκα χρόνια εκτός αγορών και τριάντα εντός φτώχειας η Ελλάδα.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Δύο συμπεράσματα κρατάμε από τη σύνοδο κορυφής των ηγετών της ευρωζώνης της 21ης Ιουλίου: Πρώτο, ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να σηκώσει τα χέρια ψηλά δηλώνοντας ότι αδυνατεί να εξυπηρετήσει τα χρέη της για την επόμενη δεκαετία, μέχρι το 2020. Κι αυτό ceteris paribus, μένοντας δηλαδή όλα τα υπόλοιπα σταθερά, αν δεν υπάρξει με άλλα λόγια κάποια σημαντική μεταβολή εντός ή εκτός Ελλάδας κι είναι κάτι για το οποίο κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα μετά την αξιολόγηση της Fitch αποτελεί κι επισήμως το πρώτο κράτος μέλος της ευρωζώνης που χρεοκοπεί.

Μνημόνιο και… ξερό ψωμί συνιστούν 32 διανοούμενοι για τους εργαζόμενους

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πραγματικά αλγεινή ήταν η εντύπωση που προκάλεσε η έκκληση των 32 διανοούμενων η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα την προηγούμενη εβδομάδα με τίτλο «Τολμήστε», λόγω των θέσεων που ρητά ή άρρητα (μέσω υπονοουμένων δηλαδή και μισόλογων) υποστήριζαν οι συγγραφείς της.

Φρίκη χωρίς τέλος με νέα εξοντωτικά μέτρα

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Θαυμάστε τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία του Έλληνα πρωθυπουργού: Ρωτήθηκε την Τρίτη στο Βερολίνο από δημοσιογράφο που συνόδευε την ελληνική αποστολή αν πρόκειται να ληφθούν νέα μέτρα. Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική: «Δεν πρόκειται να ληφθούν άλλα μέτρα».

Η επιστροφή της Αντιγόνης και οι Μαρίες Αντουανέτες της κυβέρνησης Παπανδρέου

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Εκ πρώτης όψεως, την πλατεία Ταχρίρ από την πλατεία Συντάγματος τη χωρίζουν έτη φωτός. Ο Γιώργος Παπανδρέου εκλέχτηκε ενώ ο Χόζνι Μουμπάρακ ήταν δικτάτορας. Οι εκλογές στην Ελλάδα δεν καταλήγουν σε όργιο νοθείας, όπως συμβαίνει εκ παραδόσεως στη χώρα του Νείλου, ενώ την εξουσία δεν την ασκεί ο στρατός, αλλά μια εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία επικαλείται συνταγματικά κατοχυρωμένες αρμοδιότητες και διακριτούς ρόλους.

ΕΕ: Εφιάλτης, η δεύτερη φάση της κρίσης

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μετά τις αντι-ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην Ελλάδα και την Γαλλία το 2010, με την είσοδο του καινούργιου χρόνου ήρθε η σειρά των ισπανών εργαζομένων να αποχαιρετίσουν το δικαίωμα στην σύνταξη. Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, αφού εξασφάλισε την στήριξη του δεξιού Λαϊκού Κόμματος (καθώς δεν έχει την απαραίτητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία) και την συναίνεση των δύο σημαντικότερων συνδικάτων (UGT και CCOO) πέρασε προχθές το βράδυ από το υπουργικό συμβούλιο τον αντι-ασφαλιστικό νόμο που αυξάνει τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 χρόνια.

Συνταγματική κατοχύρωση της λιτότητας απαιτεί η Γερμανία

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Φαντασθείτε έναν ασθενή στο κρεβάτι του χειρουργείου, που οδηγήθηκε μάλιστα εκεί παρά την θέλησή του, να περιμένει επί ώρες. Κι από πάνω του οι θεράποντες ιατροί του να διαφωνούν ηχηρά για το είδος της εγχείρησης που πρέπει να γίνει, ο καθένας να λεει τα δικά του κι ενίοτε να εκτοξεύονται και μερικές απειλές από τον πιο ισχυρό της παρέας προς τους συναδέλφους του. Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση που επικρατεί στην ΕΕ λίγες ημέρες πριν την σύνοδο κορυφής της 4^ης Φεβρουαρίου: ένα πρωτοφανής διχασμός μεταξύ Βερολίνου και Βρυξελλών την ίδια στιγμή που οι περιφερειακές χώρες, με πρώτη απ’ όλες την Ελλάδα, βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας μόνο και μόνο επειδή τήρησαν με θρησκευτική ευλάβεια τις προηγούμενες οδηγίες τους.

Νέα λιτότητα φέρνει το σχέδιο επαναγοράς του δημόσιου χρέους

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ούτε λίγα εικοσιτετράωρα δεν άντεξαν οι διαβεβαιώσεις από ελληνικής μεριάς ότι δεν υφίσταται θέμα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Τα σχετικά σενάρια έσπευσαν να διαψεύσουν από τις αρχές της εβδομάδας όχι μόνο ο εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης, Γιώργος Πεταλωτής, λέγοντας ότι “δεν υπάρχει καμιά συζήτηση για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους” και ο υφυπουργός Οικονομικών, Φίλιππος Σαχινίδης, με μια δήλωση καρμπόν στο πρακτορείο Ρόιτερ πως “δεν υπάρχει συζήτηση για το θέμα της αναδιάρθρωσης”.

Είμαστε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι!

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όταν ο βρετανικός Economist, το αιματοβαμμένο πλέον και υπεραντιδραστικό Κόμμα του τσαγιού στις ΗΠΑ και ο Πάγκαλος στα καθ’ ημάς ξεσπαθώνουν κατά των δημοσίων υπαλλήλων, ε, τότε κι εμείς, στα βήματα του διευθυντή της γαλλικής Le Monde που την επομένη της 11^ης Σεπτέμβρη αναφώνησε «είμαστε όλοι Αμερικάνοι!» δεν μπορούμε παρά να δηλώσουμε, «είμαστε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι!»

Αλλαγή φρουράς στα Βαλκάνια

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στα αζήτητα φαίνεται να οδηγείται η γενιά εκείνων των πολιτικών που έφεραν σε πέρας όλη την βρόμικη δουλειά στα Βαλκάνια την προηγούμενη δεκαετία, αναλαμβάνοντας εκ μέρους των ΗΠΑ και της Γερμανίας την ευθύνη της διάσπασης της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και της διαμόρφωσης του σημερινού χάρτη. Η ταχεία αποκαθήλωση του Χασίμ Θάτσι στο Κόσοβο, η παραίτηση του Μίλο Ντζουκάνοβιτς στο Μαυροβούνιο μαζί με τη σύλληψη του Κροάτη Ίβο Σάναντερ και τον διασυρμό του αλβανού πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα δείχνουν την πρόθεση της Ουάσινγκτον και του Βερολίνου να ξεφορτωθούν από πάνω τους αυτά τα βαρίδια δίνοντας το χρίσμα σε μια νεώτερη γενιά λιγότερο εκτεθειμένων πολιτικών.

Με νέα λιτότητα ξορκίζουν την βέβαιη αναδιάρθρωση

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Νέα αντιλαϊκά μέτρα  τον Φεβρουάριο προανήγγειλε ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος

Την διαβεβαίωσή του στους «ιδιώτες επενδυτές», το κεφάλαιο δηλαδή και μάλιστα τα πιο παρασιτικά και κερδοσκοπικά τμήματά του, ότι δεν κινδυνεύουν οι επενδύσεις τους από μια ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους έδωσε από το Παρίσι ο Γιωργάκης όπου έφθασε για τουρισμό και ψώνια κυρίως μετά από μια σύντομη παραμονή του στην Αθήνα και πριν μεταβεί στην Τουρκία.

Χρονιά της κρίσης το 2011 για την ΕΕ

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ένα μόνο είναι σίγουρο: Ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση που ξέραμε όλα αυτά τα χρόνια το 2011 θα μας αποχαιρετήσει. Τα επετειακά αφιερώματα που θα δουν το φως της δημοσιότητας σε ένα χρόνο από τώρα θα κάνουν λόγο για μια ΕΕ και μια ευρωζώνη ολότελα διαφορετική από τη σημερινή.

Tο Τέταρτο Ράιχ δοκιμάζει τις αντοχές του ευρώ...

Του Λεωνίδα Βατικιώτη


Πολιτική κρίση στην ευρωζώνη προκαλεί η πεισματική άρνηση της Γερμανίας να εκδοθεί ευρω-ομόλογο και να αυξηθούν τα κονδύλια παρεμβάσεων


Όλοι, αν και για διαφορετικούς λόγους, κατηγορούν την Ευρώπη. Υπάρχει μια ισχυρή φυγόκεντρη τάση αυτή τη στιγμή! Τα λόγια του Όλι Ρεν (όσο και αν αφήνουν ασχολίαστες τις αιτίες που αφορούν αποκλειστικά και μόνο τη λιτότητα) δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για τη σύγκρουση που μαίνεται στο εσωτερικό της ΕΕ και την πρωτοφανή κρίση νομιμοποίησής της στη συνείδηση των λαών της γηραιάς ηπείρου.

Επιμήκυνση χρέους, φτώχειας και λιτότητας

Γράφει ο Λεωνίδας Βατικιώτης

Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου και άνοιγμα των βιβλίων του δημοσίου χρέους για να φανεί ποιο μέρος προέρχεται από διαφθορά και είναι απεχθές

Μόνο από την Ελλάδα, η Γερμανία θα επωφελείται μέχρι και 600 εκ. ευρώ ετησίως λόγω του ότι η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώνει τόκους για το κεφάλαιο που της προσφέρθηκε! Τα λόγια αυτά, όπως ειπώθηκαν στην γερμανική εφημερίδα Μπιλντ πριν δύο εβδομάδες, ανήκουν στον Κλάους Ρέγκλιγκ, επικεφαλή του λεγόμενου ταμείου διάσωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και φέρνουν στην επιφάνεια μία από τις πολλές πλευρές της εκμετάλλευσης του μηχανισμού δανειοδότησης.

Η ώρα της κρίσης για το ευρώ.

Γράφει ο Λεωνίδας Βατικιώτης

Την πρώτη φορά που τέθηκε δημόσια θέμα για την τύχη του ευρώ και συγκεκριμένα για την διάσπαση των 16 χωρών της ευρωζώνης σε δύο ομάδες, μία των βορείων που θα χρησιμοποιεί το neuro και μία των νοτίων που θα χρησιμοποιεί το sudo, η όλη προβληματική παρέπεμπε σε άσκηση επί χάρτου. Όχι γιατί δεν προϋπήρχαν οι αποκλίνουσες δυναμικές, αλλά γιατί ακόμη και τότε (στις 22 Μαρτίου, οπότε και δημοσιεύθηκε με μια ασυνήθιστη καθαρότητα η επίμαχη άποψη στους Financial Times) τα προβλήματα φαινόντουσαν επιλύσιμα και δεν είχαν προσλάβει ακόμη εκρηκτικές διαστάσεις.