Το σύνδρομο του λουστράκου.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Εγώ, ξέρετε, δεν έχω γεννηθεί ούτε υπουργός ούτε αντιπρόεδρος, αλλά έχω ξεκινήσει από τις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης και ξέρω τι σημαίνει μεροδούλι - μεροφάι». Θα μπορούσε να είναι λαϊκός τραγουδιστής, από αυτούς που με την τσίμπλα στο μάτι ψαρεύουν την πελατεία τους στα πρωινάδικα. Ίσως ακόμη και πρωταγωνιστής σε μελό του πενήντα. Ο φτωχός πλην έντιμος λουστράκος. Όμως, όχι! Είναι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπαδήμου και υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ελλάδα - Αργεντινή: χρεοκοπία και απάτη.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η εικόνα της Ελλάδας σήμερα «είναι ακριβώς αυτό που αντιμετώπισε η Αργεντινή το 2001. Αν η Ευρώπη δεν καταφέρει να διδαχθεί από την εμπειρία της Αργεντινής, οι παραλληλισμοί με την Ελλάδα ίσως καταλήξουν να αφορούν και μία χρηματοπιστωτική κατάρρευση». Αυτό έγραψε, μεταξύ άλλων, αυτές τις μέρες ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν, ο διαχειριστής του μεγαλύτερου επενδυτικού κεφαλαίου στον κόσμο (PIMCO). Κατά τη γνώμη του η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα θυμίζει υπερβολικά την Αργεντινή του 2001.

Στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας...

Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Πέφτουν οι τζίφρες και τελειώνουν τα ψέματα. Με τις υπογραφές των τριών αρχηγών της συγκυβέρνησης στις έγγραφες δεσμεύσεις τους θα πρέπει να πάει τη Δευτέρα στο Eurogroup το ραπόρτο που θα λέει ότι τα τρία κόμματα (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και ΛΑΟΣ) συμφωνούν να εκτελέσουν, χωρίς παρεκκλίσεις και ψευτομαγκιές, όλες τις απαιτήσεις των δανειστών. Εν τω μεταξύ θα πρέπει να έχει κλειδώσει η συμφωνία με την τρόικα για όσα αυτή απαιτεί σε επίπεδο μέτρων τώρα και στο εξής.

Viva Mafia!

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τίποτε δεν φαίνεται να σταματά τη νέα επέλαση τους μισθούς και τις συντάξεις. Άλλη μια οριζόντιαεπιδρομή, χωρίς διακρίσεις, που δεν θα είναι η τελευταία. Τώρα, μετά τον δημόσιο, σειρά έχει ο ιδιωτικός τομέας. Ύστερα θα ξαναπάμε στον δημόσιο για απολύσεις. Ύστερα πάλι στον ιδιωτικό για μειώσεις – εκεί οι απολύσεις θα επέλθουν ως αποτέλεσμα της ύφεσης, η οποία οφείλεται, μεταξύ άλλων, στη μείωση των μισθών...

Εκβιαστές.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Στον αέρα είναι η επόμενη χρηματοδότηση της τρόικας, όπως μας πληροφορούσε χθες Το Βήμα. Οι δεύτερες σκέψεις των Ευρωπαίων λένε ότι ίσως είναι προτιμότερο, αντί τα 89 δισ. ευρώ του Μαρτίου να δοθούν στο αναξιόπιστο ελληνικό πολιτικό σύστημα, να πάνε στις ευρωπαϊκές τράπεζες για να καλύψουν τα ανοίγματά τους στην Ελλάδα. Γιατί όμως η ευρωζώνη ανησυχεί;

Το «ευρω-μπορντέλο», η... τσατσά και το μαντρόσκυλο.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η συνταγή στην οποία κατέληξε η σύνοδος κορυφής ήταν η αναμενόμενη. Όπως την περιγράφαμε τόσο καιρό και όπως την ανέμεναν οι περισσότεροι τις τελευταίες μέρες: η Γερμανία παρέμεινε πιστή στη δημοσιονομική «ορθοδοξία» χαράζοντας και επιβάλλοντας στην Ευρώπη μια Κόλαση ισόβιας λιτότητας. Η οικονομική και πολιτική κατάκτηση της Γηραιάς Ηπείρου θα προηγηθεί κάθε «λύσης» στην κρίση χρέους.

Φοβού τους... δημοκράτες.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Πολλή... ανησυχία έχει πέσει εσχάτως για τη δημοκρατία. Εντυπωσιακός ο αριθμός άρθρων και σχολίων που επιχειρούν διασπορά φόβου και αναρίθμητες οι κραυγές για τα φιλοχουντικά «σταγονίδια» στον στρατό, τα οποία προφανώς αποτελούν τη νέα μεγάλη... απειλή. Μέχρι για απειλή μιας ελληνικού τύπου Δημοκρατίας της Βαϊμάρης μπορούσε κάποιος να διαβάσει τις προηγούμενες μέρες. Παράξενα πράγματα, αν μη τι άλλο...

Η σφιχτή αγκαλιά του ΔΝΤ.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ούτε το προχθεσινό Eurogroup κατάφερε να βρει λύση στο κεντρικό πρόβλημα της ευρωζώνης. Δεν κατάφερε δηλαδή να εντοπίσει την αξιόπιστη πηγή από την οποία θα αντλήσει πραγματικό ζεστό χρήμα για να γεμίσει τα αραχνιασμένα ταμεία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Συνεπώς οι «διασώσεις» των χωρών της ζώνης του ευρώ, που καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα, παραμένουν στον αέρα.

Το εθνικό μας ξεβράκωμα.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Χθες, λίγη ώρα αφότου τα ΜΑΤ μπουζούριαζαν καμιά δεκαπενταριά ανθρώπους, κυρίως συνδικαλιστές της ΔΕΗ που είχαν καταλάβει το Κέντρο Έκδοσης Εντολών Διακοπής Ρεύματος της εταιρείας, η Κομισιόν – ένα από τα τρία μέρη της τρόικας! –, διά του Γερμανού επιτρόπου για θέματα Ενέργειας, ερχόταν κυριολεκτικά να ξεβρακώσει το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών και να αποφανθεί: Δεν έχει κανένα δικαίωμα να συνδέει φορολογικές υποχρεώσεις με το δικαίωμα παροχής ηλεκτρικού ρεύματος!

Επένδυσαν στην πτώχευση και τώρα θα πλουτίσουν.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Τελικώς πτωχεύουμε;» αναρωτιόταν χθες το κύριο άρθρο του (ηλεκτρονικού) «Βήματος». Και συνέχιζε σημειώνοντας: «Όλα τα στοιχεία και οι πληροφορίες συγκλίνουν με την εκτίμηση ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδεχθεί τη λύση του μεγάλου "κουρέματος" αναλαμβάνοντας πλήρως και την ευθύνη των συνεπειών του. Πράγμα που σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει να εισέλθει στη ζώνη της πτώχευσης, ελπίζοντας ότι με τη βοήθεια των εταίρων μας θα ελέγξει τις συνέπειες».

Κατοχική κυβέρνηση με τη βούλα της Ευρώπης.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Έρχονται οι νέοι κυβερνήτες. Λίγος χρόνος μας χωρίζει από τη μαζική έλευση των εκατοντάδων επιτηρητων που θα αναλάβουν επισήμως κυβερνητικά καθήκοντα – ως «μέρος της εκτελεστικής εξουσίας». Κι όμως, στο πολιτικό μας σύστημα δεν κουνιέται φύλλο. Μόνος καημός οι εκλογές. Για να εκλέξουμε όμως τι ακριβώς;

Κρίση πολιτικής εντιμότητας.

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Εάν ζούσαμε σε μια... άλλη χώρα, κατά προτίμηση ευνομούμενη, με δημοκρατία που λειτουργεί και πολιτικούς που ελέγχονται, κατά πάσα πιθανότητα θα είχαμε μια βεβαιότητα: ότι, ανεξάρτητα από τις όποιες πολιτικές βρομιές, το όποιο έγκλημα θα είχε και την ανάλογη τιμωρία. Και δεν μιλάμε μόνο για τη... Siemens!

Αξιοπιστία μηδέν...

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η ιστορία των δανείων του ελληνικού κράτους είναι κατ’ εξοχήν... πονεμένη. Όσοι αυτή την περίοδο ασχολούνται με αυτό το θέμα θα έχουν διαβάσει:

Το πρώτο δάνειο που πήρε η Ελλάδα από την Αγγλία το 1824 ήταν αξίας 800.000 λιρών. Στα χέρια των Ελλήνων έφτασαν μόνο... 308.000 και εφό­δια αξίας 11.900.

Το 'βλεπαν, το 'παιξαν;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Αν μη τι άλλο ο πρωθυπουργός έχει μια αδιαμφισβήτητη ικανότητα να προβλέπει: «Αν δεν λάβουμε μέτρα για την αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου, θα μας πάρουν όλους με τις πέτρες». Τάδε έφη ο Γιώργος Παπανδρέου στις 4 Ιουνίου 2010, σε συζήτηση στη Βουλή. Τη μέρα εκείνη η συζήτηση ήταν τουλάχιστον... σημαδιακή.

Αφού θέλει να φύγει, γιατί δεν τον αφήνουν;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όταν ένας πρωθυπουργός δηλώνει ξεκάθαρα αλλεπάλληλες φορές ότι η κυβέρνησή του δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνη της και ζητάει πότε ξένους κηδεμόνες και πότε συγκυβέρνηση, δεν έχει πολλούς δρόμους: ή το αίτημά του γίνεται δεκτό και περνάμε στην επόμενη φάση ή παραιτείται και πάει σε εκλογές για να αποφασίσει ο λαός τη νέα του κυβέρνηση.

Πτώχευση, παραζάλη και διλήμματα

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η Ελλάδα κινείται συνεχώς στον αστερισμό της αναδιάρθρωσης του χρέους της, δηλαδή μιας ελεγχόμενης πτώχευσης, όχι μόνον επειδή η κυβέρνηση είναι – εκ των πραγμάτων – αναγκασμένη να απαντά καθημερινά σε ποικίλα σενάρια των διεθνών αναλυτών και των ΜΜΕ. Αλλά, επιπλέον, επειδή πολλά από τα σενάρια τα διακινεί στο παρασκήνιο η ίδια προβάλλοντας το μοντέλο αναδιάρθρωσης που επιθυμεί: την επιμήκυνση χωρίς «κούρεμα» και όπου βγάλει. Αλλά και διότι η αντιπολίτευση προβάλλει τις δικές της επιθυμίες, χωρίς ωστόσο να είναι σαφής. Η ζαλάδα του κόσμου λοιπόν είναι δεδομένη.

Δεν φταίνε οι... μαϊμούδες

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Εικόνα κατάρρευσης δημιουργήθηκε χθες, ακόμη μια φορά, στο χρηματιστήριο και την αγορά ελληνικών ομολόγων: κάτω από τις 1.400 μονάδες ο γενικός δείκτης στην Αθήνα, μεγάλες απώλειες για τις τράπεζες, πάνω από τις 2.000 μονάδες το σπρεντ του διετούς ομολόγου, πάνω από 1.140 το σπρεντ του δεκαετούς, πάνω από 1.400 τα ασφάλιστρα κινδύνου σε ορίζοντα πενταετίας. Τι να έφταιξε και πήγαν όλα τόσο χάλια;

Οικονομικό ναυάγιο και πολιτική αναξιοπιστία

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Την ώρα που στο εσωτερικό της χώρας διεξάγεται ένας αναξιοπρεπής σκυλοκαβγάς μεταξύ του «σημιτικού» και του «παπανδρεϊκού» ΠΑΣΟΚ με άξονα την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους, ενώ ταυτόχρονα πληθαίνουν τα σημάδια της εσωτερικής κυβερνητικής διάλυσης, η εικόνα σε κάθε επίπεδο της οικονομίας, της αξιοπιστίας και της διεθνούς εμβέλειας της Ελλάδας δείχνει αποκρουστική. Οι δυσοίνωες προβλέψεις του διοικητή της κεντρικής μας τράπεζας Γ. Προβόπουλου για την ανεργία και την ύφεση είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου.

Πολιτική ηγεσία ή τεθλιμμένοι συγγενείς;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ο χθεσινός μαραθώνιος συναντήσεων του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς είχε κάτι καταθλιπτικό. Ο ένας μετά τον άλλο έβγαιναν από το Μέγαρο Μαξίμου με ύφος σχεδόν πένθιμο, σαν να είχαν μόλις ακούσει το θλιβερό άγγελμα. Χωρίς υψηλούς αντιπολιτευτικούς τόνους, περιορίστηκαν ο καθένας απ’ αυτούς είτε να υπενθυμίσει τη δική του γνωστή θέση γύρω από το Μνημόνιο είτε να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα.

Διεθνής ξεφτίλα!

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η πλήρης αποτυχία της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης και του Μνημονίου ομολογείται πια από όλους. Αψευδής μάρτυρας η τρομακτική ύφεση, η οποία, κατά την ομολογία και του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλου, θα συνεχιστεί και το 2011. Σύμφωνα με την πρόβλεψή του θα κυμανθεί άνω του 3%, αλλά η πρόβλεψη αυτή είναι καταφανώς επισφαλής. Ήδη άλλωστε το 2010 η πτώση του ΑΕΠ ανήλθε σε 4,5% σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, για τα οποία σώφρον θα ήταν να κρατάμε μικρό καλάθι.