Παρωδία αυτοδιοίκησης, το αιρετό Περιφερειακό Συμβούλιο .

Της Δέσποινας Σπανούδη*

Όσες ενστάσεις και αν είχαμε με τον Καλικράτη, όσο και αν γνωρίζαμε το ρόλο που καλούνται να παίξουν οι νέοι «οργανισμοί αυτοδιοίκησης» σε συνθήκες κοινωνικής  επιδρομής, η πραγματικότητα ξεπέρασε τις προβλέψεις. Στους πρώτους 6 μήνες λειτουργίας ακόμη και θιασώτες του Καλλικράτη όπως ο περιφερειάρχης Στερεάς, «καταγγέλλουν» δυσλειτουργίες και ανεπαρκείς πόρους που δεν έχουν καν εξασφαλιστεί ότι θα αποδοθούν. Οι νέες περιφέρειες μετατράπηκαν σχεδόν αυτόματα σε άκαμπτες όσο και παραλυτικές γραφειοκρατίες, ικανές μόνο για να εξυπηρετήσουν κεντρικά σχεδιασμένες επιλογές.

Δελτίο τύπου από την παρουσίαση στον Ασωπό, προγράμματος και υποψηφίων του Αυτοδιοικητικού Κινήματος Περιφέρειας Στερεάς

Δελτίο τύπου 

9/10/2010

Ενεργοί πολίτες αντί κομματικών ‘χρισμάτων’, με αγώνες και αλληλεγγύη απέναντι στις επιπτώσεις Καλλικράτη-Μνημονίου, αντιπαράθεση με νομάρχες-υποστηρικτές καταστροφικών συμφερόντων, στην κρίση με προτάσεις και δράση, με τις γυναίκες μπροστά:

Το Αυτοδιοικητικό Κίνημα Περιφέρειας Στερεάς παρουσίασε προγραμματικούς άξονες και υποψηφίους στον Ασωπό, σύμβολο των δεινών των ανθρώπων και του περιβάλλοντος της  Στερεάς.

To κράτος του -κάθε- Μυτιληναίου

Της Δέσποινας Σπανούδη

Το περιβάλλον και η ποιότητα ζωής βορά στις χρυσοφόρες μπίζνες.

Το Aλουμίνιο της Ελλάδας (ΑτΕ), μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας, λειτουργεί εδώ και μισό περίπου αιώνα στον μικρό Κόλπο της Αντίκυρας, στη βόρεια πλευρά του Κορινθιακού. Το Αλουμίνιο –πρώην Pechiney- είναι εξαιρετικά ενεργοβόρο, απορροφώντας το 6% της ετήσιας πανελλαδικής κατανάλωσης. Από την ίδρυσή του, υπεγράφη μια αποικιακού τύπου σύμβαση με τη ΔΕΗ, για ρεύμα σε συμβολική τιμή, ενώ για την εγκατάστασή του, απαλλοτριώθηκε απο το ελληνικό Δημόσιο έκταση 7.000 στρεμμάτων από τους κατοίκους της περιοχής.