Το τέλος του φόβου.

Της Φιλιώς Τσουκαλά *

Οι (Δυτικοί) άνθρωποι (μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο) νιώθουμε την ανάγκη να πιστεύουμε ότι τα πράγματα που μας συμβαίνουν διέπονται από κάποια λογική, την οποία μπορούμε να κατανοήσουμε και στην οποία η δική μας ύπαρξη είναι αντικείμενο σεβασμού από το σύνολο των δυνάμεων της κοινωνίας.

Χωρίς συμμαχίες

Κάρης Κ.

Μέσα στη σύγχυση που έχει δημιουργηθεί από τον τρόπο διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων, την οποία θα εντείνει η τελική συμφωνία, καλό είναι να μην ξεχνούμε τις σταθερές μας. Για να επιλέγουμε πραγματικούς στόχους και να διαλύουμε τη σύγχυση, όσο είναι δυνατόν.

Σύμφωνο γερμανοποίησης της Ε.Ε.

του Χρήστου Δημήτρη 

Την Κυριακή το απόγευμα, μόλις τελείωσε η συνάντηση του κ. Παπαδήμου με τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς, μας πληροφόρησαν επισήμως πως υπήρχε ταύτιση απόψεων για τις κρίσιμες διαβουλεύσεις στη Σύνοδο Κορυφής της επομένης μέρας. Την επομένη από την εφημερίδα “Τα Νέα” πληροφορηθήκαμε ότι υπήρχαν τρεις κόκκινες γραμμές. Τρία όχι στα γερμανικά, αναφέροντας Nein στο σχέδιο για επιτροπεία, Nein στο κόψιμο του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, Nein στην μείωση του κατώτατου μισθού. Μια μέρα μετά, η ίδια εφημερίδα μάς ενημέρωσε πως τα τρία Nein σκότωσαν το γερμανικό σενάριο για τοποθέτηση επιτρόπου. Τα άλλα δύο Nein κάπου χάθηκαν.

Χτίζουν το μέλλον τους στα ερείπια της χώρας.

ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΚΑΛΥΒΗ
Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι επισπεύδεται η διαδικασία ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού, με όρους που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες της αστικής τάξης και του άγριου καπιταλισμού στον οποίο οδηγούμαστε σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, αφού τους έκανε τη βρόμικη δουλειά, πετάγεται τώρα στην πυρά, όχι μόνο διά των άρθρων του κ. Ψυχάρη αλλά και με τις παρεμβάσεις Σημίτη και Προβόπουλου που όψιμα ανακαλύπτουν αντίστοιχα μοιραία λάθη ή λάθος δοσολογία πολιτικών, καθώς και με τις βολές από τους δελφίνους στο εσωτερικό του κόμματός του.

Κρίσιμος ο ρόλος της ανάπτυξης στη μείωση της ανεργίας, του δημόσιου ελλείμματος και των spreads .

ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

Το γνωστό εβδομαδιαίο περιοδικό "Economist" έχει μια ειδική υπηρεσία η οποία ασχολείται με τις εξελίξεις, τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις των βασικών οικονομικών δεικτών ενός μεγάλου αριθμού χωρών και δημοσιεύει κάθε εβδομάδα τα αποτελέσματα των εργασιών της για 43 κράτη, ανάμεσα στα οποία 11 κράτη-παλαιά μέλη της Ε.Ε. Για τα υπόλοιπα 4 κράτη-παλαιά μέλη τα στοιχεία δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του περιοδικού (Economist.com/indicators). Στο τεύχος του περιοδικού της 7.1.2012 δημοσιεύονται οι εκτιμήσεις της υπηρεσίας του για τον ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ σε σταθερές τιμές το 2011 καθώς και τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία από διάφορες πηγές για μια σειρά από δείκτες για το ίδιο έτος.

Γιατί πρέπει να πάει η τρόικα φυλακή.

Του Θανάση Καρτερού

ΜΕΧΡΙ κι ο Σημίτης το κατάλαβε, αλλά η αλητεία σε σχήμα τρόικας που ελέγχει αυτή τη στιγμή τη χώρα εξ ονόματος των δανειστών, των αγορών και των Γερμανών δεν παίρνει από λόγια. Ούτε από αριθμούς, ούτε από στοιχεία, ούτε από λογική καταλαβαίνει. Ασκεί μια απόλυτη εξουσία που άλλοι της ανέθεσαν και για την οποία εμείς ούτε καν κρίθηκε σκόπιμο να ρωτηθούμε. Κι όσο για ανθρωπιά, αλληλεγγύη, σεβασμό στα δικαιώματα ενός λαού, αυτά ούτε που τα διδάχτηκαν στις σχολές τους και προφανώς ούτε καν τα έχουν ακουστά.

Δηλαδή τώρα έχουμε δημοκρατία;

Του Θανάση Καρτερού

Ο υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας έκανε ένα ταξιδάκι στην Ελλάδα για να πει μια καλή κουβέντα για τις θυσίες των Ελλήνων αλλά και για να διατάξει την κυβέρνηση να τρέξει πιο γρήγορα τις μεταρρυθμίσεις. Ένας Γερμανός υφυπουργός είναι μόνιμα εγκατεστημένος στη χώρα μας και επιβλέπει την εφαρμογή των μέτρων που έχουν επιβληθεί από τους δανειστές. Και η γνωστή τρόικα έρχεται κάθε τόσο για να διατάξει τι πρέπει να γίνει και κυρίως τι πρέπει να κοπεί από το γλίσχρο εισόδημα συνταξιούχων και μισθωτών.

Το PSI θα γίνει και δεν θα λύσει τίποτα.

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΠΑΤΣΙΩΡΑ*

Οι διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες και τους υπόλοιπους ιδιώτες πιστωτές δεν έχουν ως ενδεχόμενο την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Η όλη σχετική συζήτηση αποτελεί κινδυνολογία με κύριο στόχο την οικοδόμηση συναίνεσης στις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και συγχρόνως να εμποδίσει τη συζήτηση των εναλλακτικών επιλογών απέναντι σε αυτές.

«Παραλειπόμενα» της συζήτησης για την κρίση.

ΤΗΣ ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΪΟΥ*
Σχεδόν δύο χρόνια από την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, είναι φανερό ακόμη και σε μη ειδικούς ότι τα αλλεπάλληλα μνημόνια, συμφωνίες και εφαρμοστικοί νόμοι δεν αποτελούν κατάλληλα εργαλεία για την αντιμετώπιση της πολύπλευρης κρίσης. Αντίθετα, όπως έχει συχνά επισημανθεί και από τις σελίδες της Αυγής και της Εποχής, τα νεοφιλελεύθερης έμπνευσης μέτρα ενισχύουν έναν φαύλο κύκλο αυξανόμενης ανεργίας και πληθωρισμού, μειούμενων φορολογικών εσόδων και βαθιάς ύφεσης.

Το κλειδί.

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΚΗΝΙΩΤΗ*

• Αυτός ο χειμώνας είναι βαρύς. Απρόσμενα βαρύς για πολλούς ανθρώπους. 
• Αυτός ο βαρύς χειμώνας είναι αποκαλυπτικός. Μαθαίνουμε αρκετοί τώρα τι συνέβαινε σε άλλες περιοχές αυτής της γης, όταν εμείς ήμασταν ήσυχοι ότι πορευόμαστε βήμα το βήμα τη σκάλα της ανάπτυξης και της ευημερίας.
•  Αυτός ο χειμώνας είναι σκληρός. Στέλνει στη φτώχεια, στέλνει στη σκοτεινή πλευρά της ζωής, χιλιάδες συνανθρώπους μας. 
• Αυτός ο χειμώνας είναι η ευκαιρία μας. Όπως τότε που ήμασταν παιδιά και κοιμόμασταν δυο δυο στα κρεβάτια του σπιτιού μας. Τότε που ζεσταίναμε ο ένας τον άλλον, που χουχουλιάζαμε και αχνίζαμε ο ένας τα χέρια του άλλου, όταν χιόνιζε.

Ασημένιος πηλός.

Καναβούρης Κ.

Και τι με νοιάζει εμένα ο συρφετός από τα φασιστόμουτρα του ΛΑΟΣ που ολοφύρονται για την προφυλάκιση του πονηρότατου ηγούμενου Εφραίμ. Είναι άλλωστε τα ίδια φασιστόμουτρα που όχι μόνο δεν νοιάστηκαν για τη φυλάκιση ουδενός μετανάστη ή χρήστη ναρκωτικών, αλλά αντίθετα, ως ανοικτείρμονες και φαιά ανελέητοι, προσπάθησαν και προσπαθούν (και από κυβερνητικές θέσεις μάλιστα ελέω σοσιαλισμού και Παπαδημοκρατίας, όπως σκιτσάρει προσφυώς ο Γιάννης Καλαϊτζής) να στραγγαλίσουν έτι περισσότερο την έννοια του μετανάστη και του χρήστη, ει δυνατόν και φυσικώς. Δεν με νοιάζουν λοιπόν αυτά τα αποπλύματα που φωνασκούν την αγριότητα της αμορφωσιάς τους, δηλαδή την αγριότητα της απανθρωπίας τους.

Μετά ογδόντα έτη: Σήμερα και η Κρίση του 1931-32. Βίοι παράλληλοι;

του Βασίλη Δρουκόπουλου*

Δε γνωρίζω τι κάνει τον άνθρωπο πιο συντηρητικό:

Να μη γνωρίζει τίποτε άλλο παρά το παρόν

ή τίποτε άλλο παρά το παρελθόν;

J. M. Keynes, 1926

Το θέμα δεν είναι ποιος, αλλά τι.

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι όμορφες συγκυβερνήσεις όμορφα καίγονται... Η κυβέρνηση Παπαδήμου λογικά πρέπει να διεκδικεί παγκόσμιο ρεκόρ στην ταχύτητα φθοράς της στην κοινή γνώμη. Μέσα σε τέσσερις εβδομάδες -σκάρτες- το όποιο δημοσκοπικό της πλεονέκτημα εξανεμίστηκε. Οι κυβερνητικοί εταίροι συμπεριφέρονται σαν εν διαστάσει σύζυγοι που απλώς είναι αναγκασμένοι να συγκατοικούν για τα μάτια των γειτόνων -εν προκειμένω της τρόικας. Αλλά και οι τροϊκανοί κυκλοφορούν από υπουργείο σε υπουργείο σαν να μην περιμένουν τίποτα απ’ αυτή την κυβέρνηση. Μόνο ο ίδιος ο Λ. Παπαδήμος και οι πιο στενοί του συνεργάτες πασχίζουν να σώσουν τα προσχήματα.

Γερμανικό προτεκτοράτο στην Πελοπόννησο;

Του Θανάση Πετράκου*

Επωμίζονται μεγάλες ευθύνες όσα μέλη της πλειοψηφίας (ευτυχώς όχι όλοι) υπερψήφισαν την απαίτηση του κ. Τατούλη να εξουσιοδοτηθεί για να διερευνήσει τη δυνατότητα δημιουργίας «Ειδικής Οικονομικής Ζώνης» στην Πελοπόννησο.

Συνταξιοκτόνος προϋπολογισμός!

Του Αλέξη Μητρόπουλου

Με το σχέδιο του νέου προϋπολογισμού, η κυβέρνηση υλοποιεί τις ρυθμίσεις του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος που αναμένεται να είναι πολύ σκληρότερο για τα επόμενα χρόνια. Η Ν.Δ., ενώ δεσμεύτηκε να μην ψηφίσει νέα μέτρα, εν τούτοις υπερψηφίζει τον πιο «συνταξιοκτόνο» προϋπολογισμό του ελληνικού κράτους!

Μια κοινωνική, πολιτική και εθνική πόλωση που φτάνει πλέον στα άκρα.

Του Ανέστη ΤΑΡΠΑΓΚΟΥ

Στη σημερινή συγκυρία εφαρμογής πολλαπλών μνημονίων, προγραμμάτων σταθερότητας, δανειακών συμβάσεων και αλλεπάλληλων πακέτων μέτρων σε βάρος των λαϊκών εργαζομένων τάξεων, η κοινωνική, πολιτική και εθνική πόλωση φτάνει πλέον στα άκρα, και μάλιστα από ό,τι φαίνεται θα βαθύνει ακόμη περισσότερο το επόμενο διάστημα, ανεξάρτητα αν υπάρξει σύντομα προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία ή όχι. Ένας τέτοιος συνδυασμός μιας πολλαπλής πόλωσης (στο πολιτικό, κοινωνικό και εθνικό επίπεδο) εμφανίζεται για πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική περίοδο, και σίγουρα οδηγεί στην ανάδειξη μιας νέου τύπου «μεταπολίτευσης».

Η χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης είναι σάπια.

Του Ευκλείδη Τσακαλώτου

Η διαφορετική κατεύθυνση, με μια διαφορετική ΕΚΤ, με ευρωομόλογο και με ένα νέο πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής στην Ε.Ε. δεν συνιστούν σοσιαλισμό. Αλλά θα έχουν την τάση να αλλάξουν την ατζέντα των τελευταίων δεκαετιών. Πρωτίστως παρέχουν χώρο για την επιστροφή της πολιτικής και της δημοκρατίας.

Ώς πότε;

Συγγραφή: Θανάσης  Καρτερός

Το 25% των αποδοχών τους χάνουν οι εργαζόμενοι 11 ΔΕΚΟ από τον άλλο μήνα. Αυτό εντέλλεται ο υπουργός Οικονομικών με εγκύκλιό του προς τις διοικήσεις των επιχειρήσεων. Το επιχείρημα εννοείται ότι είναι εθνικού χαρακτήρα: Πρέπει να συμβάλουν όλοι στη δημιουργία του πρωτογενούς πλεονάσματος που προβλέπει ο προϋπολογισμός. Από 'κεί ξεκινούν και εκεί καταλήγουν όλα στην Ελλάδα σήμερα. Από το πρωτογενές πλεόνασμα.

Το "πείραμα" Παπαδήμου.

Φίλης Ν.

«Δεν είμαι πολιτικός, αλλά έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο τμήμα της επαγγελματικής μου ζωής στην άσκηση οικονομικής πολιτικής τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη (…). Η νέα κυβέρνηση είναι μεταβατική. Το κύριο έργο της είναι η υλοποίηση των συμφωνιών της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου, καθώς και η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές».

Γιούργκεν Χάμπερμας: «Το κυνικό νόημα του ελληνικού δράματος: Λιγότερη δημοκρατία είναι καλύτερη για τις αγορές»

Παπαδάκη Ε.

Η πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να αναγγείλει ως πρωθυπουργός της χώρας δημοψήφισμα για την αποδοχή ή μη της νέας δανειακής σύμβασης, μόλις είχε συναποφασίσει για την κατάρτισή της στη σύνοδο κορυφής της Ευρωζώνης, προκάλεσε τις γνωστές αντιδράσεις που τον ανάγκασαν μέσα σε τρεις μέρες να το αποσύρει.