«Ιστορικής» σημασίας οι επιπτώσεις της τραγωδίας μας...

Της Ζέζας Ζήκου

Θλιβερή και πρωτίστως ταπεινωτική για την Ελλάδα η εικόνα της συνέντευξης των εταίρων δανειστών μας, που ανακοίνωσαν τη συμφωνία «σωτηρίας» της χώρας μας απόντος του Ελληνα πρωθυπουργού. Με περισσό οίκτο, οι κ. Ζαν–Κλοντ Γιουνκέρ, Ολι Ρεν και Κριστίν Λαγκάρντ μάς ενημέρωσαν για το «γενναιόδωρο» πακέτο οικονομικής βοήθειας και «κουρέματος» του χρέους, αγνοώντας πλήρως τον Ελληνα πρωθυπουργό. Οντως πρόκειται για «ιστορικής» σημασίας ταπείνωση από τους δανειστές μας στο πολιτικό σύστημα της χώρας, με πελώριες ευθύνες για την οικονομική μας τραγωδία. Αλλά μας διέσωσαν, όντως, από μια άτακτη χρεοκοπία.

Οι μάσκες και οι κουκούλες.

Tου Παντελή Μπουκάλα 

Τρεις δεκαετίες πριν, όταν ηγεμόνευε το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Μητσοτάκης δήλωνε επιμόνως πως, αν βρεθεί στα πράγματα, θα ξηλώσει τη «17 Νοέμβρη» σε λίγα εικοσιτετράωρα. Ηταν η εποχή που κυριαρχούσαν σενάρια περί εμπλοκής υψηλών (ή και υψηλότατων) στελεχών του ΠΑΣΟΚ στην προστασία της τρομοκρατικής οργάνωσης. Ορισμένοι μάλιστα διατείνονταν ότι οι πράσινοι όχι απλώς την προστάτευαν, αλλά και την καθοδηγούσαν, χρησιμοποιώντας την για άθλιους σκοπούς. Και ήρθε κάποτε στα πράγματα ο κ. Μητσοτάκης, αλλά το αίνιγμα της «17Ν» παρέμεινε άλυτο και η τρομοκρατική οργάνωση συνέχισε την αιματηρή δράση της, ώσπου εξαρθρώθηκε επί ΠΑΣΟΚ – τυχαία.

Γερμανοί μάνατζερ: «Αφήστε την Ελλάδα στην τύχη της»!

Της Ζέζας Ζήκου

Ο στόχος είναι ξεκάθαρος. Και είναι ο μόνος. Για να τον πετύχει άμεσα, χωρίς καθυστερήσεις, η Γερμανία αλλάζει δραστικά, βίαια, την Ευρώπη. Και η Ελλάδα είναι το «χρήσιμο θύμα» αυτής της ριζικής μεταβολής κατεύθυνσης των συνθηκών, που θα υπηρετούν το «δόγμα του ευρώ» που επιβάλλει ο ηγεμονισμός του Βερολίνου. Σαν να αρνούνται όλοι πεισματικά να αντικρίσουν την αλήθεια: Πως το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο η Ελλάδα. Ομως, θα ακολουθήσουν και άλλα θύματα…

Εθνική κρίση, πολιτικό κραχ.

Tου Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες ώρες δεν είναι τίποτα λιγότερο από το τέλος της νεότερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο Κων. Καραμανλής, αντιμέτωπος με τα ριζοσπαστικά δαιμόνια που απελευθέρωσαν χούντα, Πολυτεχνείο και κυπριακή τραγωδία, κατάφερε να την οικοδομήσει πάνω σε τρία θεμέλια: την ένταξη στην Ενωμένη Ευρώπη (η τελευταία Μεγάλη Ιδέα του αστικού πολιτικού κόσμου), την ισχυρή κρατική παρέμβαση στην οικονομία, για την οποία ο τότε πρωθυπουργός κατηγορήθηκε για «σοσιαλμανία» και τη διαμόρφωση ενός δικομματικού πολιτικού συστήματος, με τον ίδιο να επιλέγει ως προνομιακό αντίπαλο, συνομιλητή και διάδοχο τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Σε κατάσταση πολιορκίας η χώρα...

Της Ζέζας Ζήκου

Αν κάτι εξευτελίζει την Ελλάδα, είναι η ανεπάρκεια των πολιτικών της. Σέρνουν στα τυφλά, με τη θηλιά στον λαιμό, έναν ολόκληρο λαό και τον οδηγούν από την πίσω πόρτα στη χρεοκοπία. Η ελλαδική κοινωνία ζει, για πρώτη φορά μετά τη γερμανική Κατοχή, τον τρόμο και τον πανικό να βλέπει να καταρρέουν ή να αχρηστεύονται οι δομές που τη συγκροτούν. Το κράτος έχει πτωχεύσει, de facto, όχι ακόμα διακηρυγμένα: βασικές κρατικές λειτουργίες έχουν διαλυθεί, ενώ το όνομα των Ελλήνων διασύρεται εξαθλιωτικά ανυπόληπτο στη διεθνή σκηνή.

Το Μνημόνιο, ο φόβος και η δημοκρατία.

Tου Σταύρου Λυγερού
Το 2010 έθεσαν στον ελληνικό λαό το δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία». Το 2011 του έθεσαν το «Μεσοπρόθεσμο ή δραχμή» και τώρα του θέτουν το «διάσωση ή χρεοκοπία». Πρόκειται για παραλλαγές του ίδιου εκβιαστικού διλήμματος, που επιδέχεται μία μόνο απάντηση. Είναι ο γνωστός μονόδρομος της κυβερνητικής -και όχι μόνο- ρητορικής.

Γερμανική ισχύς, ευρωπαϊκοί φόβοι.

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Αιώνες μοιάζουν να ’χουν περάσει από την εποχή που ο Χέλμουτ Κολ συμβούλευε τη διάδοχό του «να υποκλίνεται δύο φορές μπροστά στη γαλλική σημαία, προτού υψώσει τη γερμανική». Προ ημερών, ο Νικολά Σαρκοζί εγκαινίασε την προεκλογική του εκστρατεία προβάλλοντας ως παράδειγμα προς μίμηση για τη γλυκιά Γαλλία το πικρό, γερμανικό μοντέλο: ενίσχυση των εξαγωγών με συμπίεση του εργατικού κόστους. Μάλιστα, το κόμμα της Μέρκελ έσπευσε να τον υποστηρίξει, εμφανίζοντάς τον ως «τον άνθρωπό τους στη Γαλλία», για να τρίζουν τα κόκαλα του Ντε Γκωλ στο Κολομπέ λε ντεζ Εγκλίζ.

Το Μνημόνιο πέθανε... ζήτω το νέο Μνημόνιο!

της Ζέζας Ζήκου
«Πάρτε αυτά τα μέτρα για να πάρετε το νέο δάνειο», απαιτούν οι τροϊκανοί... Τα επώδυνα μέτρα που θα συνοδεύουν τη νέα δανειακή σύμβαση ύψους 130 δισ. ευρώ είναι εξαιρετικά σκληρά και θα προκαλέσουν σοκ στην ελληνική κοινωνία. Κάποια πράγματα πρέπει να γίνουν έστω και τώρα, έστω και με βίαιο τρόπο, αλλιώς δεν θα γίνουν ποτέ... όπως ορίζει το 10σέλιδο κείμενο με τις βασικές αρχές του νέου Μνημονίου. Οι τροϊκανοί αδιαφορούν αν θα κάψουν μαζί με τα ξερά και τα χλωρά. Διότι καλές οι μεταρρυθμίσεις, μαζί, όμως, έρχεται και μια απίστευτη εσωτερική υποτίμηση που δεν θα έχει προηγούμενο. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στο «τέρας» που έρχεται για να κάνει την Ελλάδα... ανταγωνιστική!

Προφανώς, ούτε η φράου Μέρκελ διάβασε το Μνημόνιο...

Της Ζέζας Ζήκου

Προφανώς, ούτε η φράου Μέρκελ διάβασε το Μνημόνιο! Ομως, ποιος φταίει... Η συνταγή του Μνημονίου, ο κομπογιαννίτης γιατρός που την εφάρμοσε ή ο λαϊκισμός; Ουσιαστικά, για πρώτη ίσως φορά η Μέρκελ αμφισβητεί ότι όλα όσα έγιναν την τελευταία διετία στην Ελλάδα ήταν σωστά.

Το Ίδρυμα Νιάρχος κεντρίζει το φιλότιμο.

Tου Νίκου Γ. Ξυδάκη
Εδώ και πολλούς μήνες οι Γιατροί του Κόσμου έχουν ανακοινώσει ότι αναστέλλουν τις αποστολές τους στο εξωτερικό και ρίχνουν όλες τους τις δυνάμεις στην περίθαλψη των άστεγων και άπορων της Αθήνας. Ο πληθυσμός της ελληνικής πρωτεύουσας πλήττεται από ανθρωπιστική κρίση - αυτό ήταν το σκεπτικό, με όλη την τεκμηρίωση, από τους Γιατρούς του Κόσμου. Παρόμοια δράση έχουν αναλάβει από καιρό η Αρχιεπισκοπή Αθηνών και η Εκκλησία της Ελλάδος· στην πράξη συγκροτούν τον πιο αποτελεσματικό μηχανισμό συσσιτίων, με αρκετές χιλιάδες γεύματα καθημερινά.

Πρόσωπα.

Της Pίτσας Mασούρα 

Ο προηγούμενος αιώνας χαρακτηρίστηκε ως ο αιώνας της τόλμης. Όσα διαδραματίστηκαν τότε ήταν κάτι ανάμεσα σε παροξυσμό αισιοδοξίας και ανείπωτες απογοητεύσεις, ανάμεσα σε διθυράμβους και ολοφυρμούς. Ο κόσμος θρηνούσε το απερχόμενο γνώριμο κομμάτι ζωής και παράλληλα προσδοκούσε το καινούργιο.

Ο ανειδίκευτος εργάτης θα σώσει την ανταγωνιστικότητα;

Tου Κωστα Καλλιτση 

Πού οφείλεται η καταβαράθρωση της ανταγωνιστικότητας; Ευθύνεται ο ανειδίκευτος εργάτης για το συστηματικά εχθρικό στην ανάπτυξη κράτος, που δομήθηκε από το κατεστημένο της διαπλοκής και των πλούσιων «χορηγών»; Η ανειδίκευτη εργάτρια ευθύνεται, που μεγάλο μέρος της επιχειρηματικότητας «μεγαλουργεί» μόνο όταν ο ουρανός βρέχει λεφτά, υποτιμά τη γνώση (δείτε το τραγικό ποσοστό ανεργίας πτυχιούχων…) και την καινοτομία (δείτε το τραγικό ποσοστό προϊόντων χαμηλής τεχνολογίας…) κι αποδεικνύεται ανεπαρκής να συνδυάσει τους πλούσιους πόρους της χώρας για να παραχθούν ανταγωνιστικά προϊόντα; Οχι.

Κόκκινες γραμμές και τριτοκοσμική προοπτική.

Tου Σταύρου Λυγερού
Προ ημερών, ο πρωθυπουργός είπε ότι η μόνη κόκκινη γραμμή που αναγνωρίζει είναι η σωτηρία της χώρας. Τη σωτηρία της χώρας, όμως, δεν την αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο. Ορισμένοι θεωρούν ότι σωτηρία είναι η επιστροφή στη δραχμή. Κάποιοι άλλοι ότι η Ελλάδα πρέπει να απαιτήσει αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής που εντείνει την ύφεση. Τέλος, υπάρχουν κι αυτοί που θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν έχει δυνατότητα να διαπραγματευθεί και το μόνο που της μένει είναι να εφαρμόσει πειθήνια τις εντολές της τρόικας.

Η «τελευταία ευκαιρία», stupid...

Της ZEZAΣ ZHKOY

Μολονότι αρκετοί πια έχουν γίνει φτωχοί, απαιτείται κάποιος χρόνος έως ότου οι άνθρωποι εξαντλήσουν όλο το κομπόδεμά τους και βουλιάξουν στην εξαθλίωση. Αραγε θα μας αφήσουν να βουλιάξουμε όπως εκείνοι για τους οποίους ο Τζον Στάινμπεκ έγραψε τα «Σταφύλια της οργής»; Θέλουμε, πάντως, να δούμε να αποδεικνύεται στην πράξη αυτό που ένας ριζοσπάστης θεωρητικός ονόμασε κάποτε eros effect· το ξαφνικό, απροειδοποίητο ξέσπασμα μιας αντίδρασης από τα κάτω, που πιάνει απροετοίμαστους τους πάντες, κοινωνεί μεγάλα πλήθη σε μια μεθυστική αίσθηση κοινών στόχων και αξιών και επιβάλλει ανατροπές, είναι ακόμη πραγματοποιήσιμο, δεν ανήκει στη σφαίρα της μυθικής ουτοπίας.

Όταν... η Μέρκελ προσπαθεί να τετραγωνίσει τον κύκλο!

Της Ζέζα Ζήκου

Ζούμε ένα συλλογικό δράμα. Όχι μόνο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Μπαράκ Ομπάμα δεν έχει διστάσει να επικρίνει ευθέως τους Ευρωπαίους ηγέτες ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της αμερικανικής οικονομίας είναι η αναποφασιστικότητά τους να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους.

Στο δέλτα της διαφθοράς και της αδιαφάνειας.

Του Παντελή Μπουκάλα

Θλιβερές πρωτιές, απαράδεκτες: Στους χειρότερους της Ευρώπης αλλά και του πλανήτη συγκαταλέγεται η χώρα μας όσον αφορά την καταπολέμηση της διαφθοράς, στους χειρότερους και ως προς τη διαφάνεια.

Ένα διά παραλείψεως έγκλημα στο μέτωπο του Μακεδονικού.

Του Σταύρου Λυγερού

Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης επί της προσφυγής των Σκοπίων (17-11-2008) ανακοινώνεται αύριο. Υπενθυμίζουμε ότι η προσφυγή έγινε ως απάντηση στην απόφαση της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι (Απρίλιος 2008) να μην εντάξει τη FYROM στη Συμμαχία. Η ελληνική κυβέρνηση είχε πριν από τη σύνοδο απειλήσει με βέτο, αλλά τελικώς δεν χρειάστηκε να το ασκήσει.

Άνθη στις ρωγμές της Ευρώπης.

Tου Nικου Γ. Ξυδάκη Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη δείχνει, ολοένα και πιο καθαρά, τα ραγισμένα πολιτικά και ηθικά θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οτι η Ενωση, σαν μια μορφή ομοσπονδίας, πορευόταν όλο και πιο επίμονα σε οικονομική τροχιά και μάλιστα σε ράγες νεοφιλελεύθερες, ήταν φανερό στους ψύχραιμους παρατηρητές από τον καιρό της συνθήκης του Μάαστριχτ και, αργότερα, της Λισσαβώνας.

Οι νομικές συνέπειες μιας απόφασης χρεοκοπίας.

Του Ασημάκη Κομνηνού*

      Η κρίση χρέους που μαστίζει την Ελλάδα έχει πλέον εισέλθει σε νέες φάσεις μετά την αναδιάρθρωση του Ιουλίου και το τελευταίο «κούρεμα» του Οκτωβρίου. Κανείς δεν γνωρίζει την κατάληξη και αποτελεσματικότητα των σχετικών αποφάσεων, γεννιούνται όμως ορισμένα ερωτήματα για τη νομική σημασία των γεγονότων αυτών, ειδικότερα αναφορικά με τις έννομες σχέσεις του ελληνικού κράτους με τους ιδιώτες πιστωτές του.

Πρώην εταίρος, νυν ξένος.

Tου Νίκου Γ. Ξυδάκη     Οι γραπτές εγγυήσεις που ζητούν οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο από τα μεγάλα κόμματα, για να εκταμιευθεί η (προ πολλού εγκριθείσα) έκτη δόση, προσφέρουν μια ακόμη αφορμή να σκεφτούμε την Ε.Ε και τη θέση της Ελλάδας εντός της - σε ό,τι θα έχει διαμορφωθεί μετά την κρίση.